Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zdrowie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zdrowie. Pokaż wszystkie posty

środa, 27 lutego 2013


Tyroksyna – hormon tarczycy w skład którego wchodzi aminokwas tyrozyna. Przemiana tyrozyny w tyroksynę zależy od obecności jodu i selenu. Ich brak może prowadzić do niedoboru tyroksyny bądź obniżyć jej poziom, choć niedobór obu pierwiastków jednocześnie jest bardzo rzadko spotykany. Często natomiast spotykana jest niedoczynność tarczycy , której objawami są: przybieranie na wadze, zahamowanie aktywności psychicznej i fizycznej, ospałość, zaparcia, grubienie skóry. U wielu ludzie u których podejrzewa się to zaburzenie, poziom tyroksyny ma  wartość graniczną, ale po podaniu niewielkich dawek tego hormonu następuje znaczna poprawa stanu zdrowia.
Tarczyca produkuje także hormon odpowiedzialny za utrzymanie równowagi wapnia w organizmie – kalcytoninę. 
Kalcytonina współpracuje z parathormonem (PTH) wydzielanym przez gruczoły przytarczyczne. Są to 4 małe gruczoły położone blisko tarczycy , produkowany przez nie PTH przekształca witaminę D w aktywny związek, który podnosi poziom wapnia we krwi. 
Większość zasobów wapnia w organizmie rozmieszczona jest w kościach, ale niewielka ilość znajduje się także we krwi i w komórkach. 
Wapń jest niezbędny do pracy komórek nerwowych i mięśniowych. PTH powoduje wchłanianie wapnia z kości, a kalcytonina działa przeciwstawnie. Można więc powiedzieć , że działanie obu hormonów jest antagonistyczne.


Tarczyca - udział w gospodarce wapniowej organizmu


Tyroksyna – hormon tarczycy w skład którego wchodzi aminokwas tyrozyna. Przemiana tyrozyny w tyroksynę zależy od obecności jodu i selenu. Ich brak może prowadzić do niedoboru tyroksyny bądź obniżyć jej poziom, choć niedobór obu pierwiastków jednocześnie jest bardzo rzadko spotykany. Często natomiast spotykana jest niedoczynność tarczycy , której objawami są: przybieranie na wadze, zahamowanie aktywności psychicznej i fizycznej, ospałość, zaparcia, grubienie skóry. U wielu ludzie u których podejrzewa się to zaburzenie, poziom tyroksyny ma  wartość graniczną, ale po podaniu niewielkich dawek tego hormonu następuje znaczna poprawa stanu zdrowia.
Tarczyca produkuje także hormon odpowiedzialny za utrzymanie równowagi wapnia w organizmie – kalcytoninę. 
Kalcytonina współpracuje z parathormonem (PTH) wydzielanym przez gruczoły przytarczyczne. Są to 4 małe gruczoły położone blisko tarczycy , produkowany przez nie PTH przekształca witaminę D w aktywny związek, który podnosi poziom wapnia we krwi. 
Większość zasobów wapnia w organizmie rozmieszczona jest w kościach, ale niewielka ilość znajduje się także we krwi i w komórkach. 
Wapń jest niezbędny do pracy komórek nerwowych i mięśniowych. PTH powoduje wchłanianie wapnia z kości, a kalcytonina działa przeciwstawnie. Można więc powiedzieć , że działanie obu hormonów jest antagonistyczne.


REFLUKS (GERD - ang. Gastroesophageal Reflux Disease) - uważany jest często za chorobę cywilizacyjną. Jego przyczyny nie są dokładnie znane jednakże objawia się zwiotczeniem zwieracza przełyku w wyniku czego nie może on prawidłowo spełniać swojej funkcji. Jakie ma to skutki? - otóż treść żołądkowa podnosi się (cofa) do przełyku uszkadzając jego błonę śluzową. 

Szacuje się, że na refluks cierpi ok.5% dorosłej populacji. Częstość powstawania refluksu zwiększa się wraz z wiekiem. Podobnie jak przy chorobie wrzodowej żołądka należy spożywać około 6 małych posiłków dziennie w stosunkowo równych odstępach czasowych. Ważne jest w chorobie refluksowej by unikać przejadania się. Dzięki temu unikniemy nadmiernego rozciągania się żołądka i obniżeniu napięcia zwieracza przełyku. Ważne także by nie spożywać posiłków tuż przed zaśnięciem. Najlepiej jeśli będziemy głodni na 3 godziny przed snem. 

Zaleca się by spać na większej ilości poduszek. Spanie na bardzo płaskiej powierzchni lub na brzuchu powoduje podnoszenie się treści żołądkowej i uszkadzanie strun głosowych oraz przełyku. W wyniku tego mogą powstawać drobne nadżerki przełyku oraz wyraźnym sygnałem może być poranna chrypa.

NAJCZĘSTSZE OBJAWY: ból górnej części żołądka, zgaga, gorzkie odbijanie świadczące o cofaniu treści do przełyku, kwaśny lub gorzki posmak w ustach, przewlekła chrypka lub pogrubienie głosu, przewlekły kaszel, niekiedy astma. Niekiedy objawy mogą być podobne do choroby niedokrwiennej serca bądź stanu przedzawałowego tj. ból w okolicy mostka - należy wówczas jak najszybciej zwrócić się do lekarza, który bądź potwierdzi bądź wykluczy refluks i skieruje nas na badania. 

UNIKAJ SPOŻYWANIA: 
  • czekolady i słodyczy
  • mięty i cukierków miętowych
  • kawy i mocnej herbaty
  • owoców cytrusowych, w tym picia herbaty z cytryną lub kwaskiem
  • ostrych przypraw i czosnku
  • kwaśnych cukierków
  • soków z owoców cytrusowych
  • soku pomidorowego
  • napojów gazowanych, coli, napojów energetycznych. 
Choroba refluksowa często wymaga od nad lekkiego zmodyfikowania naszego trybu życia. Musimy więc pamiętać:
  • o tym, że palenie papierosów zaostrza refluks żołądkowy.
  • że nie powinno się wykonywać prac związanych z pochylaniem się mając refluks.
  • o spaniu na łóżku o uniesionym choćby na 20 cm zagłówku.
  • o unikaniu noszenia odzieży obcisłej, modelującej oraz noszeniu pasów i ciasnych pasków. 
  • o normalizacji masy ciała, pozbywania się zbędnych kilogramów.
  • o unikaniu gimnastyki oraz wysiłku tuż po posiłku. 

Refluks - czym jest i jakich zasad przestrzegać w chorobie

REFLUKS (GERD - ang. Gastroesophageal Reflux Disease) - uważany jest często za chorobę cywilizacyjną. Jego przyczyny nie są dokładnie znane jednakże objawia się zwiotczeniem zwieracza przełyku w wyniku czego nie może on prawidłowo spełniać swojej funkcji. Jakie ma to skutki? - otóż treść żołądkowa podnosi się (cofa) do przełyku uszkadzając jego błonę śluzową. 

Szacuje się, że na refluks cierpi ok.5% dorosłej populacji. Częstość powstawania refluksu zwiększa się wraz z wiekiem. Podobnie jak przy chorobie wrzodowej żołądka należy spożywać około 6 małych posiłków dziennie w stosunkowo równych odstępach czasowych. Ważne jest w chorobie refluksowej by unikać przejadania się. Dzięki temu unikniemy nadmiernego rozciągania się żołądka i obniżeniu napięcia zwieracza przełyku. Ważne także by nie spożywać posiłków tuż przed zaśnięciem. Najlepiej jeśli będziemy głodni na 3 godziny przed snem. 

Zaleca się by spać na większej ilości poduszek. Spanie na bardzo płaskiej powierzchni lub na brzuchu powoduje podnoszenie się treści żołądkowej i uszkadzanie strun głosowych oraz przełyku. W wyniku tego mogą powstawać drobne nadżerki przełyku oraz wyraźnym sygnałem może być poranna chrypa.

NAJCZĘSTSZE OBJAWY: ból górnej części żołądka, zgaga, gorzkie odbijanie świadczące o cofaniu treści do przełyku, kwaśny lub gorzki posmak w ustach, przewlekła chrypka lub pogrubienie głosu, przewlekły kaszel, niekiedy astma. Niekiedy objawy mogą być podobne do choroby niedokrwiennej serca bądź stanu przedzawałowego tj. ból w okolicy mostka - należy wówczas jak najszybciej zwrócić się do lekarza, który bądź potwierdzi bądź wykluczy refluks i skieruje nas na badania. 

UNIKAJ SPOŻYWANIA: 
  • czekolady i słodyczy
  • mięty i cukierków miętowych
  • kawy i mocnej herbaty
  • owoców cytrusowych, w tym picia herbaty z cytryną lub kwaskiem
  • ostrych przypraw i czosnku
  • kwaśnych cukierków
  • soków z owoców cytrusowych
  • soku pomidorowego
  • napojów gazowanych, coli, napojów energetycznych. 
Choroba refluksowa często wymaga od nad lekkiego zmodyfikowania naszego trybu życia. Musimy więc pamiętać:
  • o tym, że palenie papierosów zaostrza refluks żołądkowy.
  • że nie powinno się wykonywać prac związanych z pochylaniem się mając refluks.
  • o spaniu na łóżku o uniesionym choćby na 20 cm zagłówku.
  • o unikaniu noszenia odzieży obcisłej, modelującej oraz noszeniu pasów i ciasnych pasków. 
  • o normalizacji masy ciała, pozbywania się zbędnych kilogramów.
  • o unikaniu gimnastyki oraz wysiłku tuż po posiłku. 

Jak w każdej innej chorobie tak i w tej są produkty zalecane i takie których powinno się szczególnie unikać. Przez stosowanie się do poniższych zaleceń można naprawdę oszczędzić sobie bólu i uniknąć pogorszenia własnego stanu. 

ZASADY FUNDAMENTALNE:
Zawsze powinniśmy pamiętać by zjadać takie pokarmy, które nie zalegają nam przez długi czas w żołądku, a są łatwo przyswajalne. Należy również unikać produktów, które wzmagają wydzielanie soku żołądkowego.

NIE PRZEJADAJ SIĘ: Jako, że każdy posiłek który trafia do naszego żołądka neutralizuje jego treść na około godzinę. Korzystne jest więc tak podzielić posiłki aby zjadać je systematycznie w mniejszych ilościach. Zalecane około 5-6 posiłków w ciągu dnia.

UNIKAJ:

  • alkoholu
  • mocnej kawy i herbaty
  • tłustych potraw z - ryb, mięsa: wieprzowiny, baraniny, śledzia
  • rosołu i zup na bazie bulionów naturalnych
  • tłustych i wędzonych wędlin, podrobów
  • potraw smażonych unikaj w szczególności!
  • tłustych kremów cukierniczych, ciastek
  • owoców i warzyw niedojrzałych lub surowych
  • warzyw takich jak: kapusta, ogórki, cebula, papryka - które zawierają błonnik
  • ostrych przypraw : pieprz, chrzan, ocet, curry, musztarda, tabasco
TO CI NIE ZASZKODZI:
  • chude ryby takie jak : dorsz, sandacz, szczupak, pstrąg
  • biszkopty, herbatniki, ciasto drożdżowe, 
  • pieczywo pszenne
  • owoce dojrzałe
  • soki owocowe - najlepiej rozcieńczone
  • przyprawy łagodne: majeranek, kminek, pietruszka
  • świeże masło, miękkie margaryny
  • chude mięsa : cielęcina, indyk, kurczak
  • szynka
  • jajka ugotowane na miękko, białka jaj
Uważaj ze spożywaniem mleka, śmietany i serów twarogowych. Dawniej uważane za nieszkodliwe, a wręcz pożądane w chorobie wrzodowej - dziś stawiane są w zupełnie innym świetle. Możesz o tym przeczytać w artykule: http://wasze-zdrowie.blogspot.com/2013/02/choroba-wrzodowa-nie-pij-mleka.html

Dieta w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

Jak w każdej innej chorobie tak i w tej są produkty zalecane i takie których powinno się szczególnie unikać. Przez stosowanie się do poniższych zaleceń można naprawdę oszczędzić sobie bólu i uniknąć pogorszenia własnego stanu. 

ZASADY FUNDAMENTALNE:
Zawsze powinniśmy pamiętać by zjadać takie pokarmy, które nie zalegają nam przez długi czas w żołądku, a są łatwo przyswajalne. Należy również unikać produktów, które wzmagają wydzielanie soku żołądkowego.

NIE PRZEJADAJ SIĘ: Jako, że każdy posiłek który trafia do naszego żołądka neutralizuje jego treść na około godzinę. Korzystne jest więc tak podzielić posiłki aby zjadać je systematycznie w mniejszych ilościach. Zalecane około 5-6 posiłków w ciągu dnia.

UNIKAJ:

  • alkoholu
  • mocnej kawy i herbaty
  • tłustych potraw z - ryb, mięsa: wieprzowiny, baraniny, śledzia
  • rosołu i zup na bazie bulionów naturalnych
  • tłustych i wędzonych wędlin, podrobów
  • potraw smażonych unikaj w szczególności!
  • tłustych kremów cukierniczych, ciastek
  • owoców i warzyw niedojrzałych lub surowych
  • warzyw takich jak: kapusta, ogórki, cebula, papryka - które zawierają błonnik
  • ostrych przypraw : pieprz, chrzan, ocet, curry, musztarda, tabasco
TO CI NIE ZASZKODZI:
  • chude ryby takie jak : dorsz, sandacz, szczupak, pstrąg
  • biszkopty, herbatniki, ciasto drożdżowe, 
  • pieczywo pszenne
  • owoce dojrzałe
  • soki owocowe - najlepiej rozcieńczone
  • przyprawy łagodne: majeranek, kminek, pietruszka
  • świeże masło, miękkie margaryny
  • chude mięsa : cielęcina, indyk, kurczak
  • szynka
  • jajka ugotowane na miękko, białka jaj
Uważaj ze spożywaniem mleka, śmietany i serów twarogowych. Dawniej uważane za nieszkodliwe, a wręcz pożądane w chorobie wrzodowej - dziś stawiane są w zupełnie innym świetle. Możesz o tym przeczytać w artykule: http://wasze-zdrowie.blogspot.com/2013/02/choroba-wrzodowa-nie-pij-mleka.html

wtorek, 26 lutego 2013

Morfologia jest podstawowym badaniem diagnostycznym, które każdy dorosły powinien wykonywać przynajmniej raz w roku. Jest to szczególnie zalecane w stanach ogólnego osłabienia, nienaturalnej bladości skóry, braku apetytu oraz stanach podgorączkowych. Badanie choć proste może dać podejrzenie niekiedy ciężkiej choroby i w porę uratować nam życie. Jednoznaczne postawienie diagnozy o ciężkiej chorobie jedynie na podstawie badania morfologicznego nie jest możliwe. Może jednak wskazać lekarzowi drogę - jakie badania należy dodatkowo wykonać. 

Ht, Hct - Hematokryt - Oznaczany mikroskopowo. Jest to stosunek objętości skoagulowanych erytrocytów (lub też wszystkich elementów morfotycznych) do objętości całej krwi. Wyraża się go w procentach lub w ułamku (tzw. frakcji objętości). Norma jest inna w zależności od płci i wieku, a również zależnie od źródeł literaturowych.

kobiety - 37-47 %
mężczyźni - 42-52 %
noworodki - 44-62 %
dzieci i niemowlęta - 30-40 %

Hematokryt zbyt niski występuje w stanach przewodnienia organizmu, anemii oraz po większych krwawieniach, kiedy składniki morfologiczne są wolniej odtwarzane. 

Wynik zbyt wysoki może świadczyć o nadkrwistości, odwodnieniu, lub w wyniku produkcji i wzrostu  poszczególnych erytrocytów. 



Hb, HGB - Hemoglobina - białko zawarte w krwinkach czerwonych, czerwony barwnik krwi. Jej funkcją jest transportowanie tlenu, a dokładniej przyłączanie go w płucach, a odłączanie w tkankach. 
Poziom hemoglobiny może być zaburzony np. w wyniku mutacji genetycznych tj. anemia sierpowata, w chorobach zwanych hemoglobinopatiami, talasemia. 
Hemoglobina odpowiada również za transport około 15 % ogólnej ilości CO2 przenoszonego przez krew. Kiedy cząsteczka Hb uwalnia tlen, to CO2 wchodzi w reakcją z grupą alfa-aminową globiny, tworząc karbaminian, przy czym powstają wolne protony zużywane w płucach przez efekt Bohra. W ciąży hemoglobina może spadać poniżej 11 g/dl.

Kobiety : 12-16 g/dl
Mężczyźni : 14-18 g/dl




RBC - Erytrocyty (krwinki czerwone) - najprościej mówiąc rozprowadzają tlen i dwutlenek węgla po organizmie. 

Kobiety : 4,0-5,6 T/l
mężczyźni : 4,6-6,2 T/l 

Za niski wynik świadczy zazwyczaj o anemii, może również być wynikiem złej, ubogiej diety. Poziom zbyt wysoki może wskazywać na chorobę szpiku kostnego. Poziom zaniżony jest zwykle naturalnym stanem w początkowej fazie ciąży - poniżej 4,0 T/l. 

PLT - Płytki krwi (trombocyty) - główną funkcją jest udział w procesie krzepnięcia krwi. Wysoki poziom może pojawić się w gruźlicy, nowotworze, marskości wątroby, czy zakażeniach. Niski poziom może świadczyć np. o niewydolności nerek lub zaburzeniach w procesie krzepnięcia krwi. W ciąży liczba płytek krwi nie powinna ulegać zmianom. 

Norma : 150-300 G/l

WBC - Białe krwinki (leukocyty) - rola w mechanizmach ochronnych ustroju. Wartość podwyższona może sugerować stan zapalny w organizmie, chorobę nowotworową lub hematologiczną.   Zbyt mały wynik może skutkować osłabieniem bariery ochronnej organizmu. W końcowym etapie ciąży liczba WBC może przekroczyć nawet 10,0 g/l. 

Norma : 4,0 - 10,0 g/l.

Nigdy nie wolno być lekarzem samemu dla siebie. Warto wiedzieć co oznaczają poszczególne elementy badania morfologicznego jednakże tylko dlatego by wiedzieć jakie schorzenia lub choroby mogą nam grozić. W przypadku jednak, gdy zauważymy jakiekolwiek odchylenia od normy należy koniecznie udać się do lekarza!

Badanie krwi - co oznaczają skróty?

Morfologia jest podstawowym badaniem diagnostycznym, które każdy dorosły powinien wykonywać przynajmniej raz w roku. Jest to szczególnie zalecane w stanach ogólnego osłabienia, nienaturalnej bladości skóry, braku apetytu oraz stanach podgorączkowych. Badanie choć proste może dać podejrzenie niekiedy ciężkiej choroby i w porę uratować nam życie. Jednoznaczne postawienie diagnozy o ciężkiej chorobie jedynie na podstawie badania morfologicznego nie jest możliwe. Może jednak wskazać lekarzowi drogę - jakie badania należy dodatkowo wykonać. 

Ht, Hct - Hematokryt - Oznaczany mikroskopowo. Jest to stosunek objętości skoagulowanych erytrocytów (lub też wszystkich elementów morfotycznych) do objętości całej krwi. Wyraża się go w procentach lub w ułamku (tzw. frakcji objętości). Norma jest inna w zależności od płci i wieku, a również zależnie od źródeł literaturowych.

kobiety - 37-47 %
mężczyźni - 42-52 %
noworodki - 44-62 %
dzieci i niemowlęta - 30-40 %

Hematokryt zbyt niski występuje w stanach przewodnienia organizmu, anemii oraz po większych krwawieniach, kiedy składniki morfologiczne są wolniej odtwarzane. 

Wynik zbyt wysoki może świadczyć o nadkrwistości, odwodnieniu, lub w wyniku produkcji i wzrostu  poszczególnych erytrocytów. 



Hb, HGB - Hemoglobina - białko zawarte w krwinkach czerwonych, czerwony barwnik krwi. Jej funkcją jest transportowanie tlenu, a dokładniej przyłączanie go w płucach, a odłączanie w tkankach. 
Poziom hemoglobiny może być zaburzony np. w wyniku mutacji genetycznych tj. anemia sierpowata, w chorobach zwanych hemoglobinopatiami, talasemia. 
Hemoglobina odpowiada również za transport około 15 % ogólnej ilości CO2 przenoszonego przez krew. Kiedy cząsteczka Hb uwalnia tlen, to CO2 wchodzi w reakcją z grupą alfa-aminową globiny, tworząc karbaminian, przy czym powstają wolne protony zużywane w płucach przez efekt Bohra. W ciąży hemoglobina może spadać poniżej 11 g/dl.

Kobiety : 12-16 g/dl
Mężczyźni : 14-18 g/dl




RBC - Erytrocyty (krwinki czerwone) - najprościej mówiąc rozprowadzają tlen i dwutlenek węgla po organizmie. 

Kobiety : 4,0-5,6 T/l
mężczyźni : 4,6-6,2 T/l 

Za niski wynik świadczy zazwyczaj o anemii, może również być wynikiem złej, ubogiej diety. Poziom zbyt wysoki może wskazywać na chorobę szpiku kostnego. Poziom zaniżony jest zwykle naturalnym stanem w początkowej fazie ciąży - poniżej 4,0 T/l. 

PLT - Płytki krwi (trombocyty) - główną funkcją jest udział w procesie krzepnięcia krwi. Wysoki poziom może pojawić się w gruźlicy, nowotworze, marskości wątroby, czy zakażeniach. Niski poziom może świadczyć np. o niewydolności nerek lub zaburzeniach w procesie krzepnięcia krwi. W ciąży liczba płytek krwi nie powinna ulegać zmianom. 

Norma : 150-300 G/l

WBC - Białe krwinki (leukocyty) - rola w mechanizmach ochronnych ustroju. Wartość podwyższona może sugerować stan zapalny w organizmie, chorobę nowotworową lub hematologiczną.   Zbyt mały wynik może skutkować osłabieniem bariery ochronnej organizmu. W końcowym etapie ciąży liczba WBC może przekroczyć nawet 10,0 g/l. 

Norma : 4,0 - 10,0 g/l.

Nigdy nie wolno być lekarzem samemu dla siebie. Warto wiedzieć co oznaczają poszczególne elementy badania morfologicznego jednakże tylko dlatego by wiedzieć jakie schorzenia lub choroby mogą nam grozić. W przypadku jednak, gdy zauważymy jakiekolwiek odchylenia od normy należy koniecznie udać się do lekarza!

niedziela, 24 lutego 2013

Coraz bardziej popularne ze względu na modę oraz brak zapachu E-papierosy opanowują Polski rynek. Przyjęły się zwłaszcza wśród ludzi młodych i w wieku do 40 lat. Media informują o ich bezpieczeństwie dla zdrowia i dobrej alternatywie dla zwykłych papierosów. Czy jest to prawdą? 

Owszem, E-papierosy ze względu na zawartość filtrów nie mają zapachu co już jest dużą ich zaletą. Jako, że palący nie "pali" a jedynie zaciąga się oparami płynu w którym zawarta jest nikotyna - nie dostarcza do organizmu substancji smolistych i innych trujących związków jak arsen, cyjanek, benzen, ołów. Również pod tym względem papieros elektroniczny wygrywa z normalnym. W wydychanym dymie znajduje się para wodna i nikotyna - w prawdzie w mniejszych ilościach niż normalnie - ale jest.

"Wynalezione w 2004 roku w Chinach, elektroniczne papierosy działają na podstawie procesu waporyzacji, w trakcie którego przetworzona i oczyszczona nikotyna z liści tytoniu zostaje w atomizerze skroplona, zamiast być spaloną".

Tym co jednak nie zmienia się jest zawartość w dymie nikotyny, która nadal uzależnia tak samo jak nikotyna ze zwykłego papierosa. Po E-papierosy sięgają coraz częściej osoby bardzo młode, zamawiając je przez strony internetowe. Ze względu na brak zapachu i elegancki wygląd przypominający pióro czy długopis, rodzice często nie maja możliwości zainterweniowania w początkowym stadium uzależniania się ich dziecka od nikotyny. 

Myślenie niektórych, że papierosy elektroniczne pomagają zerwać z nałogiem są więc mylne i wynikają bardziej z własnej autosugestii bowiem nikotyna nadal znajduje się w dymie i nadal uzależnia. 

TEGO JAKIE DZIAŁANIE NA ORGANIZM MAJĄ E-PAPIEROSY DOWIEMY SIĘ TAK NAPRAWDĘ ZA KILKA LAT, GDY ZOSTANĄ ONE JUŻ PRZETESTOWANE PRZEZ OSOBY ULEGAJĄCE MODZIE NA ELEGANCKI PALENIE. 

WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) już teraz apeluje, że według prowadzonych badań w oparach wdychanych z papierosów elektronicznych mogą znajdować się substancje toksyczne. Również logo WHO którym posłużono się poprzez umieszczenie go na opakowaniach od E-papierosów, kampaniach reklamowych czy stronach dotyczących tego produktu w celu zwiększenia zaufania palaczy i złudnego zapewnienia o ich bezpieczeństwie - UMIESZCZONE ZOSTAŁO TAM BEZPRAWNIE. Zabieg ten uważa się za formę stworzenia konkurencji dla gum czy innych wyrobów pomagających w zerwaniu z nałogiem. 




E - papierosy - mniejsze zło, czy czysty marketing?

Coraz bardziej popularne ze względu na modę oraz brak zapachu E-papierosy opanowują Polski rynek. Przyjęły się zwłaszcza wśród ludzi młodych i w wieku do 40 lat. Media informują o ich bezpieczeństwie dla zdrowia i dobrej alternatywie dla zwykłych papierosów. Czy jest to prawdą? 

Owszem, E-papierosy ze względu na zawartość filtrów nie mają zapachu co już jest dużą ich zaletą. Jako, że palący nie "pali" a jedynie zaciąga się oparami płynu w którym zawarta jest nikotyna - nie dostarcza do organizmu substancji smolistych i innych trujących związków jak arsen, cyjanek, benzen, ołów. Również pod tym względem papieros elektroniczny wygrywa z normalnym. W wydychanym dymie znajduje się para wodna i nikotyna - w prawdzie w mniejszych ilościach niż normalnie - ale jest.

"Wynalezione w 2004 roku w Chinach, elektroniczne papierosy działają na podstawie procesu waporyzacji, w trakcie którego przetworzona i oczyszczona nikotyna z liści tytoniu zostaje w atomizerze skroplona, zamiast być spaloną".

Tym co jednak nie zmienia się jest zawartość w dymie nikotyny, która nadal uzależnia tak samo jak nikotyna ze zwykłego papierosa. Po E-papierosy sięgają coraz częściej osoby bardzo młode, zamawiając je przez strony internetowe. Ze względu na brak zapachu i elegancki wygląd przypominający pióro czy długopis, rodzice często nie maja możliwości zainterweniowania w początkowym stadium uzależniania się ich dziecka od nikotyny. 

Myślenie niektórych, że papierosy elektroniczne pomagają zerwać z nałogiem są więc mylne i wynikają bardziej z własnej autosugestii bowiem nikotyna nadal znajduje się w dymie i nadal uzależnia. 

TEGO JAKIE DZIAŁANIE NA ORGANIZM MAJĄ E-PAPIEROSY DOWIEMY SIĘ TAK NAPRAWDĘ ZA KILKA LAT, GDY ZOSTANĄ ONE JUŻ PRZETESTOWANE PRZEZ OSOBY ULEGAJĄCE MODZIE NA ELEGANCKI PALENIE. 

WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) już teraz apeluje, że według prowadzonych badań w oparach wdychanych z papierosów elektronicznych mogą znajdować się substancje toksyczne. Również logo WHO którym posłużono się poprzez umieszczenie go na opakowaniach od E-papierosów, kampaniach reklamowych czy stronach dotyczących tego produktu w celu zwiększenia zaufania palaczy i złudnego zapewnienia o ich bezpieczeństwie - UMIESZCZONE ZOSTAŁO TAM BEZPRAWNIE. Zabieg ten uważa się za formę stworzenia konkurencji dla gum czy innych wyrobów pomagających w zerwaniu z nałogiem. 




sobota, 23 lutego 2013

Miażdżyca zjawia się naszym życiu znienacka. Często nie zdajemy sobie sprawy, że rozwija się naszym organizmie. Choroby krążenia nie bolą dlatego też miażdżyca o sobie nie sygnalizuje. U kogo rozpozna się miażdżycę w stosunkowo wczesnym stadium może zaliczyć się do grona szczęśliwców, gdyż często na diagnozę może być już za późno. Nagle chory zaczyna odczuwać silny, rozpierający i piekący ból za mostkiem i okazuje się, że każda sekunda dzieli go od życia lub śmierci. Wówczas decyduje już o  dalszym życiu czas przyjazdu karetki i to będziemy w stanie ją wezwać. 

MIAŻDŻYCA (arterioskleroza) - nadciśnienie tętnicze i wysoki cholesterol są objawami które wystarczą do podejrzewania rozwoju miażdżycy. Polega ona na odkładaniu się w ścianach naczyń złogów w postaci blaszek lipidowych w połączeniu z jonami wapnia. Miażdżyca jest chorobą przewlekłą. Odkładanie blaszek miażdżycowych powoduje nie tylko stwardnienie naczyń krwionośnych i obniżenie ich elastyczności ale również może być przyczyną zamknięcia światła tętnicy. 

Do rozwoju miażdżycy przyczyniają się różne czynniki: takie nad którymi nie mamy kontroli jak np. wiek, płeć - częściej dotyka mężczyzn, czy uwarunkowania genetyczne. Są jednak czynniki które częściowo możemy kontrolować przez wdrożenie odpowiedniej diety lub terapii farmakologicznej :
  • hipercholesterolemia - zbyt wysoki cholesterol
  • cukrzyca
  • palenie papierosów 
  • nadciśnienie tętnicze
Zawał serca powstający w wyniku zamknięcia światła naczynia dotyczy szacunkowo 100 osób rocznie. Zdecydowanie niesprzyjającym czynnikiem dla naszego układu jest stres. Miażdżyca nazywana jest często chorobą cywilizacyjną, czy też "chorobą naszych czasów" bowiem przyczyniają się do niej stres, nieustanny pośpiech, jedzenie w biegu, częste spożywanie pokarmów bogatych w tłuszcze jak fast food, a co za tym idzie nadwaga. 


CO POWINNO ZWRÓCIĆ NASZĄ UWAGĘ?

Ciśnienie tętnicze wyższe niż dopuszczalne:
  • dopuszczalne 140/90 mm Hg
  • prawidłowe 120/80 mm Hg
Zbyt wysoki cholesterol:
  • całkowity 190 mg/dL (prawidłowo <200 mg/dl)
  • LDL tzw. zły cholesterol - dopuszczalny max. 100 mg/dl
  • HDL tzw. dobry cholesterol - dobry powyżej 40 mg/dl

Dieta w miażdżycy:

Dla serca i naczyń tętniczych zaleca się bardzo dietę śródziemnomorską co potwierdzają naukowe badania. Zaleca się tym samym spożywanie dużych ilości ryb, warzyw owoców, ziół, cielęciny czy baraniny. Dodatkowo można również sięgać po preparaty błonnikowe, zieloną herbatę - neutralizuje wolne rodniki, witaminy - szczególnie A, C, E również chroniące przed wolnymi rodnikami, produkty zawierające nienasycone kwasy tłuszczowe omega -3 oraz suplementy obniżające poziom złego cholesterolu.

Miażdżyca - ukryty zabójca

Miażdżyca zjawia się naszym życiu znienacka. Często nie zdajemy sobie sprawy, że rozwija się naszym organizmie. Choroby krążenia nie bolą dlatego też miażdżyca o sobie nie sygnalizuje. U kogo rozpozna się miażdżycę w stosunkowo wczesnym stadium może zaliczyć się do grona szczęśliwców, gdyż często na diagnozę może być już za późno. Nagle chory zaczyna odczuwać silny, rozpierający i piekący ból za mostkiem i okazuje się, że każda sekunda dzieli go od życia lub śmierci. Wówczas decyduje już o  dalszym życiu czas przyjazdu karetki i to będziemy w stanie ją wezwać. 

MIAŻDŻYCA (arterioskleroza) - nadciśnienie tętnicze i wysoki cholesterol są objawami które wystarczą do podejrzewania rozwoju miażdżycy. Polega ona na odkładaniu się w ścianach naczyń złogów w postaci blaszek lipidowych w połączeniu z jonami wapnia. Miażdżyca jest chorobą przewlekłą. Odkładanie blaszek miażdżycowych powoduje nie tylko stwardnienie naczyń krwionośnych i obniżenie ich elastyczności ale również może być przyczyną zamknięcia światła tętnicy. 

Do rozwoju miażdżycy przyczyniają się różne czynniki: takie nad którymi nie mamy kontroli jak np. wiek, płeć - częściej dotyka mężczyzn, czy uwarunkowania genetyczne. Są jednak czynniki które częściowo możemy kontrolować przez wdrożenie odpowiedniej diety lub terapii farmakologicznej :
  • hipercholesterolemia - zbyt wysoki cholesterol
  • cukrzyca
  • palenie papierosów 
  • nadciśnienie tętnicze
Zawał serca powstający w wyniku zamknięcia światła naczynia dotyczy szacunkowo 100 osób rocznie. Zdecydowanie niesprzyjającym czynnikiem dla naszego układu jest stres. Miażdżyca nazywana jest często chorobą cywilizacyjną, czy też "chorobą naszych czasów" bowiem przyczyniają się do niej stres, nieustanny pośpiech, jedzenie w biegu, częste spożywanie pokarmów bogatych w tłuszcze jak fast food, a co za tym idzie nadwaga. 


CO POWINNO ZWRÓCIĆ NASZĄ UWAGĘ?

Ciśnienie tętnicze wyższe niż dopuszczalne:
  • dopuszczalne 140/90 mm Hg
  • prawidłowe 120/80 mm Hg
Zbyt wysoki cholesterol:
  • całkowity 190 mg/dL (prawidłowo <200 mg/dl)
  • LDL tzw. zły cholesterol - dopuszczalny max. 100 mg/dl
  • HDL tzw. dobry cholesterol - dobry powyżej 40 mg/dl

Dieta w miażdżycy:

Dla serca i naczyń tętniczych zaleca się bardzo dietę śródziemnomorską co potwierdzają naukowe badania. Zaleca się tym samym spożywanie dużych ilości ryb, warzyw owoców, ziół, cielęciny czy baraniny. Dodatkowo można również sięgać po preparaty błonnikowe, zieloną herbatę - neutralizuje wolne rodniki, witaminy - szczególnie A, C, E również chroniące przed wolnymi rodnikami, produkty zawierające nienasycone kwasy tłuszczowe omega -3 oraz suplementy obniżające poziom złego cholesterolu.

piątek, 22 lutego 2013

Choroba wrzodowa żołądka polega na tworzeniu się płytszych lub głębszych ubytków w błonie śluzowej żołądka. Głównie powstają w wyniku zakażenia bakterią Helicobacter pylori (widocznej na zdjęciu) lub w wyniku przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Chory odczuwa zwykle piekący ból w podbrzuszu. Nie ma również apetytu. Szacuje się, że na chorobę wrzodową cierpi 10 - 15 % dorosłych. 



Objawami występującymi zazwyczaj przy większym zaawansowaniu choroby: 
  • kwaśne lub gorzkie odbijanie
  • czkawka
  • brak apetytu połączony ze spadkiem masy ciała
  • wzdęcie 
  • niesmak w ustach
  • na przemian zaparcia i biegunki
  • zgaga - uczucie pieczenia za mostkiem
  • nudności, niekiedy wymioty

Czy mleko pomaga na wrzody ?

Zgaga oraz kwaśny niesmak w ustach są spowodowane nadmiernym wydzielaniem soku żołądkowego o silnie niskim pH. Jako że śluzówka żołądka jest uszkodzona przez ubytki, chory odczuwa również piekący ból w żołądku. Często na neutralizowanie kwaśnej treści żołądka przepisywano i przepisuje się wypijanie mleka bądź stosowanie specjalnych mleczek. Nie jest to jednak decyzja trafna, gdyż w prawdzie wypicie mleka zobojętni na chwilę kwas żołądkowy jednakże pobudzi wydzielanie gastryny.

GASTRYNA - jest hormonem żołądkowo-jelitowym, odpowiedzialnym za motorykę żołądka i jelit. Jego zasadniczą funkcją jest również pobudzanie wydzielania soku żołądkowego. 

Jaki zatem wniosek? Picie mleka jedynie na moment zobojętni kwas żołądkowy po czym pobudzi jeszcze większe wydzielanie soku żołądkowego. 


Kto choruje?

Chorować mogą zarówno dzieci (nawet małe) jak i dorośli (wrzody dwunastnicy najczęsciej 40-50 r.ż., wrzody żołądka 50-60 r.ż.).  Często gdy zmiana jest łagodna dorosły nie zdaje sobie nawet sprawy z jej istnienia. szacuje się, że ok 10% dorosłej populacji ma choćby niewielkie zmiany wrzodowe. Co do wrzodów dwunastnicy mężczyźni zapadają na tę chorobę dwa razy częściej. Ranki i niewielkie owrzodzenia mogą goić się samoistnie bez środków farmakologicznych, jednak przy większych zmianach konieczne jest leczenie. 

Jaka dieta?

Unikaj: kawy, mocnej herbaty, napoi gazowanych, cytrusów, potraw ciężkostrawnych i wzdymających (w tym roślin strączkowych, grzybów, dań kapustnych, cebuli), czekolady, potraw smażonych i tłustych. 
To możesz jeść: kasze, kawę zbożową, twarożki, kisiele, galaretki, chude mięso gotowane, pieczywo jasne jednak nie bardzo świeże, najlepiej spożywać je na 2, 3 dzień.

Jak sobie pomóc domowymi metodami?

  • siemię lniane - po zaparzeniu ma śliską konsystencję. Wystarczy, że około 2 łyżeczek zalejesz wrzątkiem i pozostawisz na około godzinę. Pijąc je między posiłkami zapewnisz ochronę swemu żołądkowi. Co ważne, siemię jest bardzo tanie i łatwo dostępne w każdej aptece. Dostępne jest także siemię mielone - zaparza się ono szybciej niż siemię niezmielone. 
  • napar z ziaren kozieradki - kup w aptece ziarna kozieradki pospolitej, zalej wrzątkiem na około 5 minut i po ostygnięciu pij. Najlepiej herbatkę taką pić 2 razy dziennie.
  • popularna kuracja sokiem kapuścianym - wymieszać 6 łyżek wody z 1 łyżką kwasu z kapusty, pić co godzinę 1 łyżkę. W przerwach co 2 godziny zjadać dodatkowo 1 łyżkę świeżego twarogu. 

Choroba wrzodowa - nie pij mleka!

Choroba wrzodowa żołądka polega na tworzeniu się płytszych lub głębszych ubytków w błonie śluzowej żołądka. Głównie powstają w wyniku zakażenia bakterią Helicobacter pylori (widocznej na zdjęciu) lub w wyniku przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Chory odczuwa zwykle piekący ból w podbrzuszu. Nie ma również apetytu. Szacuje się, że na chorobę wrzodową cierpi 10 - 15 % dorosłych. 



Objawami występującymi zazwyczaj przy większym zaawansowaniu choroby: 
  • kwaśne lub gorzkie odbijanie
  • czkawka
  • brak apetytu połączony ze spadkiem masy ciała
  • wzdęcie 
  • niesmak w ustach
  • na przemian zaparcia i biegunki
  • zgaga - uczucie pieczenia za mostkiem
  • nudności, niekiedy wymioty

Czy mleko pomaga na wrzody ?

Zgaga oraz kwaśny niesmak w ustach są spowodowane nadmiernym wydzielaniem soku żołądkowego o silnie niskim pH. Jako że śluzówka żołądka jest uszkodzona przez ubytki, chory odczuwa również piekący ból w żołądku. Często na neutralizowanie kwaśnej treści żołądka przepisywano i przepisuje się wypijanie mleka bądź stosowanie specjalnych mleczek. Nie jest to jednak decyzja trafna, gdyż w prawdzie wypicie mleka zobojętni na chwilę kwas żołądkowy jednakże pobudzi wydzielanie gastryny.

GASTRYNA - jest hormonem żołądkowo-jelitowym, odpowiedzialnym za motorykę żołądka i jelit. Jego zasadniczą funkcją jest również pobudzanie wydzielania soku żołądkowego. 

Jaki zatem wniosek? Picie mleka jedynie na moment zobojętni kwas żołądkowy po czym pobudzi jeszcze większe wydzielanie soku żołądkowego. 


Kto choruje?

Chorować mogą zarówno dzieci (nawet małe) jak i dorośli (wrzody dwunastnicy najczęsciej 40-50 r.ż., wrzody żołądka 50-60 r.ż.).  Często gdy zmiana jest łagodna dorosły nie zdaje sobie nawet sprawy z jej istnienia. szacuje się, że ok 10% dorosłej populacji ma choćby niewielkie zmiany wrzodowe. Co do wrzodów dwunastnicy mężczyźni zapadają na tę chorobę dwa razy częściej. Ranki i niewielkie owrzodzenia mogą goić się samoistnie bez środków farmakologicznych, jednak przy większych zmianach konieczne jest leczenie. 

Jaka dieta?

Unikaj: kawy, mocnej herbaty, napoi gazowanych, cytrusów, potraw ciężkostrawnych i wzdymających (w tym roślin strączkowych, grzybów, dań kapustnych, cebuli), czekolady, potraw smażonych i tłustych. 
To możesz jeść: kasze, kawę zbożową, twarożki, kisiele, galaretki, chude mięso gotowane, pieczywo jasne jednak nie bardzo świeże, najlepiej spożywać je na 2, 3 dzień.

Jak sobie pomóc domowymi metodami?

  • siemię lniane - po zaparzeniu ma śliską konsystencję. Wystarczy, że około 2 łyżeczek zalejesz wrzątkiem i pozostawisz na około godzinę. Pijąc je między posiłkami zapewnisz ochronę swemu żołądkowi. Co ważne, siemię jest bardzo tanie i łatwo dostępne w każdej aptece. Dostępne jest także siemię mielone - zaparza się ono szybciej niż siemię niezmielone. 
  • napar z ziaren kozieradki - kup w aptece ziarna kozieradki pospolitej, zalej wrzątkiem na około 5 minut i po ostygnięciu pij. Najlepiej herbatkę taką pić 2 razy dziennie.
  • popularna kuracja sokiem kapuścianym - wymieszać 6 łyżek wody z 1 łyżką kwasu z kapusty, pić co godzinę 1 łyżkę. W przerwach co 2 godziny zjadać dodatkowo 1 łyżkę świeżego twarogu. 
Kamica jest powszechnie występującą chorobą nerek. Polega na powstawaniu złogów w nerkach lub drogach moczowych - zależnie od umiejscowienia. Niezależnie jednak od rodzaju kamicy bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniej diety by nie dopuścić do pogorszenia się naszego stanu. 

KAMICA MOCZANOWA:

Nie wolno spożywać: czekolady, kawioru, sardynek, kakao, orzechów, mocnej herbaty, kawy, śledzi, cynaderek, wątróbki, móżdżków, baraniny. 

Należy ograniczyć spożycie: pozostałych gatunków mięs, ryb, wywarów mięsnych i rybnych, produktów zbożowych.

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów (zwłaszcza wody mineralnej tzw. leczniczej Jan, Dąbrówka), warzywa i owoce (gł. cytrusowe), miód, cukier, masło (w niewielkich ilościach), mleko, ser chudy, ziemniaki. 

KAMICA SZCZAWIANOWA:

Nie wolno spożywać: botwiny, szczawiu, szpinaku, rabarbaru, cytryny, suszonych fig, czekolady, kakao, kawy, mocnej herbaty, nasion roślin strączkowych, ostrych przypraw. 

Należy ograniczyć spożycie: ziemniaków, marchwi, buraków, zielonego groszku, pomidorów, koncentratu pomidorowego, ketchupu, śliwek, agrestu, cukru, mleka.

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów, mięso, ryby jaja, kapustę, ogórki, sałatę, cebulę, pozostałe prócz wymienionych owoce, masło, produkty zbożowe. 

KAMICA FOSFORANOWA:

Nie wolno spożywać: nasion roślin strączkowych, alkalicznych wód mineralnych

Należy ograniczyć spożycie: ziemniaków, warzyw, owoców, mleka, jaj

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów, mięso, ryby, sery, chleb, wszystkie gatunki kaszy, makarony, masło. 

Dieta w 3 rodzajach kamicy nerkowej

Kamica jest powszechnie występującą chorobą nerek. Polega na powstawaniu złogów w nerkach lub drogach moczowych - zależnie od umiejscowienia. Niezależnie jednak od rodzaju kamicy bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniej diety by nie dopuścić do pogorszenia się naszego stanu. 

KAMICA MOCZANOWA:

Nie wolno spożywać: czekolady, kawioru, sardynek, kakao, orzechów, mocnej herbaty, kawy, śledzi, cynaderek, wątróbki, móżdżków, baraniny. 

Należy ograniczyć spożycie: pozostałych gatunków mięs, ryb, wywarów mięsnych i rybnych, produktów zbożowych.

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów (zwłaszcza wody mineralnej tzw. leczniczej Jan, Dąbrówka), warzywa i owoce (gł. cytrusowe), miód, cukier, masło (w niewielkich ilościach), mleko, ser chudy, ziemniaki. 

KAMICA SZCZAWIANOWA:

Nie wolno spożywać: botwiny, szczawiu, szpinaku, rabarbaru, cytryny, suszonych fig, czekolady, kakao, kawy, mocnej herbaty, nasion roślin strączkowych, ostrych przypraw. 

Należy ograniczyć spożycie: ziemniaków, marchwi, buraków, zielonego groszku, pomidorów, koncentratu pomidorowego, ketchupu, śliwek, agrestu, cukru, mleka.

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów, mięso, ryby jaja, kapustę, ogórki, sałatę, cebulę, pozostałe prócz wymienionych owoce, masło, produkty zbożowe. 

KAMICA FOSFORANOWA:

Nie wolno spożywać: nasion roślin strączkowych, alkalicznych wód mineralnych

Należy ograniczyć spożycie: ziemniaków, warzyw, owoców, mleka, jaj

Zaleca się spożywać: duże ilości płynów, mięso, ryby, sery, chleb, wszystkie gatunki kaszy, makarony, masło. 

ZAWAŁ SERCA - część mięśnia sercowego obumiera. Może dojść do zaburzeń rytmu serca, upośledzenia jego pracy i zdolności do pompowania krwi. 
Jeżeli serce po zawale jest dość słabe może dojść wówczas do tzw. NIEWYDOLNOŚCI SERCA - co oznacza, że nie będzie ono pompowało tyle krwi ile potrzeba. Aby rozpoznać niewydolność serca u pacjenta musza występować typowe objawy i cechy tego schorzenia oraz potwierdzone  podczas badania USG uszkodzenia lewej komory serca. Najczęstszymi przyczynami takich niedomagań są: choroba wieńcowa (niedokrwienna), nadciśnienie tętnicze, wada zastawkowa, infekcje mięśnia sercowego. 
Zwróćmy teraz uwagę na ciśnienie tętnicze - wysokie ciśnienie (nadciśnienie) jest dla mięśnia sercowego niczym ciężar, z którym musi sobie poradzić, przeforsować. Im ten ciężar jest większy tym serce wykonuje większą pracę. Skoro serce jest mięśniem - to pracując ponad własne siły - powiększa się podobnie jak no. mięśnie szkieletowe. Jest to tzw. PRZEROST MIĘŚNIA SERCOWEGO. W efekcie serce zużywa więcej tlenu oraz energii co prowadzić może do jego niedotlenienia - tzw. CHOROBA NIEDOKRWIENNA SERCA.

NADCIŚNIENIE jest często lekceważonym przez pacjentów objawem - nieleczone może uszkadzać nie tylko serce, ale również mózg, oczy, nerki i tętnice. W wyniku nadciśnienia ściany tętnic poprzez zwiększenie swojego napięcia stają się sztywne i mało elastyczne. Twardnieją przez co ulegają znacznemu osłabieniu. Tętnica może pod wpływem napięcia wytworzyć uwypuklenie w postaci TĘTNIAKA. 

Nadciśnienie nasila również rozwój MIAŻDŻYCY, co może prowadzić do groźnego zamknięcia naczynia krwionośnego poprzez zakrzepy lub blaszki miażdżycowe. Gdy do tego dojdzie w obrębie naczyń wieńcowych okalających serce, mówimy o ZAWALE MIĘŚNIA SERCOWEGO. Powikłaniami nieleczonego nadciśnienia mogą być: udar, tętniak aorty, krwawienie do oka, uszkodzenie nerek, zwężenie tętnic obwodowych. 

UDAR MÓZGU (apopleksja) - jest to uszkodzenie mózgu, objawiające się nagłą niemożnością poruszania kończynami - swego rodzaju paraliż / niedowład. Zazwyczaj obejmuje jedną stronę ciała. Charakterystyczne są dla udaru zaburzenia mowy i czucia oraz opadająca powieka lub kącik ust po jednej stronie. Wyróżniamy następujące rodzaje udaru:
  • udar niedokrwienny - polega na zatkaniu tętnicy, a co za tym idzie odcięciu dopływu krwi i transportowanego wraz z nią tlenu.
  • udar krwotoczny - dochodzi do przerwania ciągłości ściany tętnicy i krwawienia do mózgu. 

Zawał serca, udar mózgu i inne choroby o których warto wiedzieć

ZAWAŁ SERCA - część mięśnia sercowego obumiera. Może dojść do zaburzeń rytmu serca, upośledzenia jego pracy i zdolności do pompowania krwi. 
Jeżeli serce po zawale jest dość słabe może dojść wówczas do tzw. NIEWYDOLNOŚCI SERCA - co oznacza, że nie będzie ono pompowało tyle krwi ile potrzeba. Aby rozpoznać niewydolność serca u pacjenta musza występować typowe objawy i cechy tego schorzenia oraz potwierdzone  podczas badania USG uszkodzenia lewej komory serca. Najczęstszymi przyczynami takich niedomagań są: choroba wieńcowa (niedokrwienna), nadciśnienie tętnicze, wada zastawkowa, infekcje mięśnia sercowego. 
Zwróćmy teraz uwagę na ciśnienie tętnicze - wysokie ciśnienie (nadciśnienie) jest dla mięśnia sercowego niczym ciężar, z którym musi sobie poradzić, przeforsować. Im ten ciężar jest większy tym serce wykonuje większą pracę. Skoro serce jest mięśniem - to pracując ponad własne siły - powiększa się podobnie jak no. mięśnie szkieletowe. Jest to tzw. PRZEROST MIĘŚNIA SERCOWEGO. W efekcie serce zużywa więcej tlenu oraz energii co prowadzić może do jego niedotlenienia - tzw. CHOROBA NIEDOKRWIENNA SERCA.

NADCIŚNIENIE jest często lekceważonym przez pacjentów objawem - nieleczone może uszkadzać nie tylko serce, ale również mózg, oczy, nerki i tętnice. W wyniku nadciśnienia ściany tętnic poprzez zwiększenie swojego napięcia stają się sztywne i mało elastyczne. Twardnieją przez co ulegają znacznemu osłabieniu. Tętnica może pod wpływem napięcia wytworzyć uwypuklenie w postaci TĘTNIAKA. 

Nadciśnienie nasila również rozwój MIAŻDŻYCY, co może prowadzić do groźnego zamknięcia naczynia krwionośnego poprzez zakrzepy lub blaszki miażdżycowe. Gdy do tego dojdzie w obrębie naczyń wieńcowych okalających serce, mówimy o ZAWALE MIĘŚNIA SERCOWEGO. Powikłaniami nieleczonego nadciśnienia mogą być: udar, tętniak aorty, krwawienie do oka, uszkodzenie nerek, zwężenie tętnic obwodowych. 

UDAR MÓZGU (apopleksja) - jest to uszkodzenie mózgu, objawiające się nagłą niemożnością poruszania kończynami - swego rodzaju paraliż / niedowład. Zazwyczaj obejmuje jedną stronę ciała. Charakterystyczne są dla udaru zaburzenia mowy i czucia oraz opadająca powieka lub kącik ust po jednej stronie. Wyróżniamy następujące rodzaje udaru:
  • udar niedokrwienny - polega na zatkaniu tętnicy, a co za tym idzie odcięciu dopływu krwi i transportowanego wraz z nią tlenu.
  • udar krwotoczny - dochodzi do przerwania ciągłości ściany tętnicy i krwawienia do mózgu. 

czwartek, 21 lutego 2013

Tarczyca jest gruczołem wewnątrzwydzielniczym nieparzystym, położonym wewnątrz szyi - a dokładniej w jej przednio-dolnej części. Hormony jakie produkuje tarczyca to: tyroksyna i trójjodotyronina. za ich pośrednictwem:

  • kontroluje przemianę materii
  • czuwa nad prawidłową pracą serca
  • decyduje na co spożytkować zmagazynowaną energię
  • dodaje mięśniom siły
  • chroni układ nerwowy przed nadmiernym rozchwianiem
  • może mieć wpływ na płodność poprzez zaburzenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi odpowiedzialnego m.in. za podtrzymanie ciąży
  • dba o nasz dobry humor
  • decyduje również o smukłej sylwetce ciała, młodym wyglądzie, ładnych - a przede wszystkim mocnych włosach, paznokciach 
  • ma wpływ na kondycję skóry
Przysadka wydziela hormon TSH, który kontroluje stężenie hormonów tarczycy we krwi. Bez odpowiedniego pobudzania tym hormonem tarczyca zwalnia swoją pracę lub też przyspiesza ja.
Badanie poziomu hormonu TSH można bez problemu wykonać w prawie każdej placówce diagnostycznej, a jego koszt to około 20 zł. Oznaczany jest on z próbki krwi pobranej do analizy.

OBJAWY NIEDOCZYNNOŚCI TARCZYCY (hipotyreoza):

  • stałe uczucie zimna
  • bezustanna senność
  • tycie, gromadzenie wody w tkankach, uczucie opuchnięcia
  • kłopoty  z pamięcią i koncentracją
  • pogrubiony i ochrypnięty głos
  • spowolnienie reakcji ruchowych
  • spadek popędu seksualnego
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi
  • wzrost stężenia cholesterolu we krwi
  • podpuchnięte oczy
  • skóra jest sucha, blada i szorstka
  • paznokcie staja się łamliwe
  • włosy wypadają w sporych ilościach
  • cykl miesiączkowy jest rozregulowany

OBJAWY NADCZYNNOŚCI TARCZYCY (hipertyreoza):

  • nerwowość, niekiedy agresja
  • kołatanie serca
  • nadmierna potliwość
  • szybki spadek masy ciała i trudności z przytyciem
  • biegunki
  • zanikanie miesiączki
  • ogólne zmęczenie i silne osłabienie organizmu
  • przyspieszona przemiana wapnia w organizmie
  • stany lękowe niekiedy silne
  • płaczliwość bez powodu

Zbadaj tarczycę! - lista objawów

Tarczyca jest gruczołem wewnątrzwydzielniczym nieparzystym, położonym wewnątrz szyi - a dokładniej w jej przednio-dolnej części. Hormony jakie produkuje tarczyca to: tyroksyna i trójjodotyronina. za ich pośrednictwem:

  • kontroluje przemianę materii
  • czuwa nad prawidłową pracą serca
  • decyduje na co spożytkować zmagazynowaną energię
  • dodaje mięśniom siły
  • chroni układ nerwowy przed nadmiernym rozchwianiem
  • może mieć wpływ na płodność poprzez zaburzenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi odpowiedzialnego m.in. za podtrzymanie ciąży
  • dba o nasz dobry humor
  • decyduje również o smukłej sylwetce ciała, młodym wyglądzie, ładnych - a przede wszystkim mocnych włosach, paznokciach 
  • ma wpływ na kondycję skóry
Przysadka wydziela hormon TSH, który kontroluje stężenie hormonów tarczycy we krwi. Bez odpowiedniego pobudzania tym hormonem tarczyca zwalnia swoją pracę lub też przyspiesza ja.
Badanie poziomu hormonu TSH można bez problemu wykonać w prawie każdej placówce diagnostycznej, a jego koszt to około 20 zł. Oznaczany jest on z próbki krwi pobranej do analizy.

OBJAWY NIEDOCZYNNOŚCI TARCZYCY (hipotyreoza):

  • stałe uczucie zimna
  • bezustanna senność
  • tycie, gromadzenie wody w tkankach, uczucie opuchnięcia
  • kłopoty  z pamięcią i koncentracją
  • pogrubiony i ochrypnięty głos
  • spowolnienie reakcji ruchowych
  • spadek popędu seksualnego
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi
  • wzrost stężenia cholesterolu we krwi
  • podpuchnięte oczy
  • skóra jest sucha, blada i szorstka
  • paznokcie staja się łamliwe
  • włosy wypadają w sporych ilościach
  • cykl miesiączkowy jest rozregulowany

OBJAWY NADCZYNNOŚCI TARCZYCY (hipertyreoza):

  • nerwowość, niekiedy agresja
  • kołatanie serca
  • nadmierna potliwość
  • szybki spadek masy ciała i trudności z przytyciem
  • biegunki
  • zanikanie miesiączki
  • ogólne zmęczenie i silne osłabienie organizmu
  • przyspieszona przemiana wapnia w organizmie
  • stany lękowe niekiedy silne
  • płaczliwość bez powodu

Zdrowe kości są podstawą ładnego wyglądu, prawidłowej postawy ciała, komfortu zdrowotnego w podeszłym wieku i wielu wielu innych czynników z czego każdy dobrze zdaje sobie sprawę. Często jednak wydaje nam się, że dzięki wypiciu mleka i jedzeniu produktów nabiałowych sprawiamy, że nasze kości będą mocne i zdrowe. Czy to jednak wystarczy? - okazuje się że nie do końca. 

Czego więc potrzebują twoje kości? 

  • WAPŃ - czy wiesz, że prawie 100% tego pierwiastka organizm magazynuje w kościach i zębach? Dzięki niemu twoje kości są twarde i wytrzymałe na urazy mechaniczne i zgniecenia. Źródło: Można znaleźć go nie tylko w mleku, ale także serach, ciemnozielonych warzywach i pomarańczach.
  • MAGNEZ - jego rolą jest m.in. wspomaganie działania wapnia oraz ułatwienie jego wchłaniania - wnikania do kości. Magnez pomaga również uaktywniać witaminę D. Źródłem są: orzechy, warzywa  - głównie zielonolistne, banany, produkty pełnoziarniste.
  • WITAMINA D - ułatwia wchłanianie wapnia. W przypadku jej niedoboru jaja, ryby (np. tuńczyk, łosoś, sardynki).
  • BOR - pierwiastek podnoszący poziom estrogenów - te zaś zapobiegają utracie wapnia i magnezu. To dlatego w okresie menopauzy wiele kobiet zaczyna mieć nagłe problemy z osteoporozą. Bor znajduje się m.in. w jabłkach, winogronach, gruszkach, miodzie i rodzynkach.
  • WITAMINA K - wspomaga wchłanianie wapnia i utrzymuje jego odpowiednią ilość w organizmie. Źródłami tej witaminy są: brokuły, brukselka.
  • MANGAN i CYNK - zapobiegają utracie masy kostnej. Ich działanie jest o wiele skuteczniejsze, gdy są w parze. Źródła: orzechy, ryż parabo-liczny, chleb pełnoziarnisty, ziarna zbóż, pestki słonecznika, mięso indycze.
  • FLUOR - nie tylko wzmacnia zęby ale również ma duży wpływ na wzmocnienie kości. Znajdziemy go w : herbacie, makreli, łososiu. 


Zdrowe kości - czy wiesz czego potrzebują?

Zdrowe kości są podstawą ładnego wyglądu, prawidłowej postawy ciała, komfortu zdrowotnego w podeszłym wieku i wielu wielu innych czynników z czego każdy dobrze zdaje sobie sprawę. Często jednak wydaje nam się, że dzięki wypiciu mleka i jedzeniu produktów nabiałowych sprawiamy, że nasze kości będą mocne i zdrowe. Czy to jednak wystarczy? - okazuje się że nie do końca. 

Czego więc potrzebują twoje kości? 

  • WAPŃ - czy wiesz, że prawie 100% tego pierwiastka organizm magazynuje w kościach i zębach? Dzięki niemu twoje kości są twarde i wytrzymałe na urazy mechaniczne i zgniecenia. Źródło: Można znaleźć go nie tylko w mleku, ale także serach, ciemnozielonych warzywach i pomarańczach.
  • MAGNEZ - jego rolą jest m.in. wspomaganie działania wapnia oraz ułatwienie jego wchłaniania - wnikania do kości. Magnez pomaga również uaktywniać witaminę D. Źródłem są: orzechy, warzywa  - głównie zielonolistne, banany, produkty pełnoziarniste.
  • WITAMINA D - ułatwia wchłanianie wapnia. W przypadku jej niedoboru jaja, ryby (np. tuńczyk, łosoś, sardynki).
  • BOR - pierwiastek podnoszący poziom estrogenów - te zaś zapobiegają utracie wapnia i magnezu. To dlatego w okresie menopauzy wiele kobiet zaczyna mieć nagłe problemy z osteoporozą. Bor znajduje się m.in. w jabłkach, winogronach, gruszkach, miodzie i rodzynkach.
  • WITAMINA K - wspomaga wchłanianie wapnia i utrzymuje jego odpowiednią ilość w organizmie. Źródłami tej witaminy są: brokuły, brukselka.
  • MANGAN i CYNK - zapobiegają utracie masy kostnej. Ich działanie jest o wiele skuteczniejsze, gdy są w parze. Źródła: orzechy, ryż parabo-liczny, chleb pełnoziarnisty, ziarna zbóż, pestki słonecznika, mięso indycze.
  • FLUOR - nie tylko wzmacnia zęby ale również ma duży wpływ na wzmocnienie kości. Znajdziemy go w : herbacie, makreli, łososiu. 


Jeżeli po badaniu ultrasonograficznym (USG) dowiedziałaś, że twojej piersi znajduje się guzek - nie obawiaj się na zapas. Prawdopodobnie otrzymasz od lekarza skierowanie na biopsję. To dopiero ona określi czy wykryta w USG zmiana ma charakter złośliwy czy jest jedynie niegroźnym zwłóknieniem - bo i tak może się zdarzyć. 

Istnieje kilka rodzajów biopsji:

  • biopsja cienkoigłowa - guzek nakłuwa się igłą niewiele grubszą od włosa i zassaniu niewielkiej ilości tkanki do badania. Wadą jest jednak to, że w przypadku stwierdzenia, że zmiana zawiera komórki nowotworowe materiału jest zbyt mało by określić czy komórki mają charakter inwazyjny dla organizmu czy tez nie. Biopsję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. 
  • biopsja gruboigłowa - igła jest grubsza i zawiera specjalne nacięcie. podczas wkłucia nacięcie to wypełnia się tkanką z guza. Choć fragment pobranej tkanki nadal jest niewielki - to wystarczający by wykonać dalsze badania i postawić ostateczną diagnozę. Ten rodzaj biopsji również wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. 
  • biopsja chirurgiczna - metoda najbardziej inwazyjna -skóra nad guzkiem zostaje przecięta. Wycina się guzek wraz z niewielkim marginesem komórek zdrowych otaczających patologiczną zmianę. Diagnoza stawiana jest w stu procentach pewna. Biopsja ta wykonywana jest pod narkozą.
  • biopsja mammotoniczna - jest to odmiana biopsji gruboiglowej. Mammoton składa się z igły o grubości 3 mm, która wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi, oraz urządzenia wytwarzającego próżnię. Tkanka pobierana jest poprzez otwór znajdujący się na końcu igły - zostaje wessana. Ruch obrotowy został tutaj zastosowany dlatego, że podczas jednego wkłucia igły możliwe staje się pobranie komórek z różnych miejsc guza, a nie tylko z jednego jak w przypadku pozostałych biopsji: grubo- czy cienkoigłowej. Wówczas postawiona diagnoza również jest bardzo dokładna. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.

Biopsja piersi - jakie są jej rodzaje?

Jeżeli po badaniu ultrasonograficznym (USG) dowiedziałaś, że twojej piersi znajduje się guzek - nie obawiaj się na zapas. Prawdopodobnie otrzymasz od lekarza skierowanie na biopsję. To dopiero ona określi czy wykryta w USG zmiana ma charakter złośliwy czy jest jedynie niegroźnym zwłóknieniem - bo i tak może się zdarzyć. 

Istnieje kilka rodzajów biopsji:

  • biopsja cienkoigłowa - guzek nakłuwa się igłą niewiele grubszą od włosa i zassaniu niewielkiej ilości tkanki do badania. Wadą jest jednak to, że w przypadku stwierdzenia, że zmiana zawiera komórki nowotworowe materiału jest zbyt mało by określić czy komórki mają charakter inwazyjny dla organizmu czy tez nie. Biopsję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. 
  • biopsja gruboigłowa - igła jest grubsza i zawiera specjalne nacięcie. podczas wkłucia nacięcie to wypełnia się tkanką z guza. Choć fragment pobranej tkanki nadal jest niewielki - to wystarczający by wykonać dalsze badania i postawić ostateczną diagnozę. Ten rodzaj biopsji również wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. 
  • biopsja chirurgiczna - metoda najbardziej inwazyjna -skóra nad guzkiem zostaje przecięta. Wycina się guzek wraz z niewielkim marginesem komórek zdrowych otaczających patologiczną zmianę. Diagnoza stawiana jest w stu procentach pewna. Biopsja ta wykonywana jest pod narkozą.
  • biopsja mammotoniczna - jest to odmiana biopsji gruboiglowej. Mammoton składa się z igły o grubości 3 mm, która wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi, oraz urządzenia wytwarzającego próżnię. Tkanka pobierana jest poprzez otwór znajdujący się na końcu igły - zostaje wessana. Ruch obrotowy został tutaj zastosowany dlatego, że podczas jednego wkłucia igły możliwe staje się pobranie komórek z różnych miejsc guza, a nie tylko z jednego jak w przypadku pozostałych biopsji: grubo- czy cienkoigłowej. Wówczas postawiona diagnoza również jest bardzo dokładna. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.
Szczawiany w moczu - źle gdy się w nim pojawiają. Mogą się ujawnić w badaniu ogólnym (mikroskopowym) moczu. Osoba analizująca dostrzega je często pod mikroskopem jako charakterystyczne kwadratowe struktury z krzyżykiem na środku (jak na zdjęciu) lub podłużne kryształy o zaostrzonych końcach. Wynika to głównie z ich charakterystycznej struktury krystalicznej. 

Kwas szczawiowy powstaje zazwyczaj w procesach metabolicznych toczących się w naszym organizmie, a właściwie w wątrobie. Następnie wydalany jest on w dużym stopniu przez nerki, jednakże gdy jest go zbyt dużo może się on gromadzić prowadząc do powstania kamicy nerkowej lub piasku. W zaostrzonym stanie, gdy obecne są bardzo liczne szczawiany wapnia w moczu, może to prowadzić do wydalania moczu z krwią i świadczyć o stanie zapalnym nerek (brunatne zabarwienie moczu). Poziom szczawianów określić można dokładniej przez dobową zbiórkę moczu (DZM). Za wartość prawidłową przyjmuje się zwykle ok. 45 mg / dobę. 

Skąd tak wysoka ilość szczawianów w moczu?

Wynik podwyższony może być skutkiem wrodzonych defektów metabolicznych, jednakże może się zdarzyć, że sami dostarczamy organizmowi zbyt dużo szczawianów z pożywieniem. Produkty, których spożywanie powinniśmy ograniczyć do minimum mając nieprawidłowy wynik to:
  • szczaw - zupę szczawiową powinno się spożywać z jajkiem, gdyż neutralizuje ono szczawiany
  • rabarbar
  • szpinak
  • papryka
  • czekolada
  • pomidory
  • nadmierne ilości witaminy C 
Na rynku dostępne są preparaty neutralizujące szczawiany dostarczane z pokarmem, możemy o nie zapytać w każdej dobrej aptece. 

Profilaktyka:

Co ciekawe: Owoc o nazwie żurawina sam zawiera wprawdzie spore ilości szczawianów jednakże  w badaniach wykazano, że dzienne wypijanie około 500 ml soku z żurawin skutkuje obniżeniem wydalania   szczawianów z moczem, aż o 31%. Spada również poziom wysycenia moczu szczawianami wapnia. Dlaczego tak się dzieje? - otóż w owocach żurawiny zawarty jest kwas chinowy. Zostaje on wydalany z moczem w postaci niezmienionej. Jego obecność zakwasza lekko mocz co utrudnia łączenie się szczawianów z jonami wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki, które są właśnie przyczyną tworzenia kamieni nerkowych.. Sok z żurawiny należy jednak stosować po uprzedniej konsultacji z lekarzem, gdyż przy bardzo wysokim stężeniu szczawianów w moczu może się on okazać niezalecany. 


Szczawiany w moczu a kamica nerkowa

Szczawiany w moczu - źle gdy się w nim pojawiają. Mogą się ujawnić w badaniu ogólnym (mikroskopowym) moczu. Osoba analizująca dostrzega je często pod mikroskopem jako charakterystyczne kwadratowe struktury z krzyżykiem na środku (jak na zdjęciu) lub podłużne kryształy o zaostrzonych końcach. Wynika to głównie z ich charakterystycznej struktury krystalicznej. 

Kwas szczawiowy powstaje zazwyczaj w procesach metabolicznych toczących się w naszym organizmie, a właściwie w wątrobie. Następnie wydalany jest on w dużym stopniu przez nerki, jednakże gdy jest go zbyt dużo może się on gromadzić prowadząc do powstania kamicy nerkowej lub piasku. W zaostrzonym stanie, gdy obecne są bardzo liczne szczawiany wapnia w moczu, może to prowadzić do wydalania moczu z krwią i świadczyć o stanie zapalnym nerek (brunatne zabarwienie moczu). Poziom szczawianów określić można dokładniej przez dobową zbiórkę moczu (DZM). Za wartość prawidłową przyjmuje się zwykle ok. 45 mg / dobę. 

Skąd tak wysoka ilość szczawianów w moczu?

Wynik podwyższony może być skutkiem wrodzonych defektów metabolicznych, jednakże może się zdarzyć, że sami dostarczamy organizmowi zbyt dużo szczawianów z pożywieniem. Produkty, których spożywanie powinniśmy ograniczyć do minimum mając nieprawidłowy wynik to:
  • szczaw - zupę szczawiową powinno się spożywać z jajkiem, gdyż neutralizuje ono szczawiany
  • rabarbar
  • szpinak
  • papryka
  • czekolada
  • pomidory
  • nadmierne ilości witaminy C 
Na rynku dostępne są preparaty neutralizujące szczawiany dostarczane z pokarmem, możemy o nie zapytać w każdej dobrej aptece. 

Profilaktyka:

Co ciekawe: Owoc o nazwie żurawina sam zawiera wprawdzie spore ilości szczawianów jednakże  w badaniach wykazano, że dzienne wypijanie około 500 ml soku z żurawin skutkuje obniżeniem wydalania   szczawianów z moczem, aż o 31%. Spada również poziom wysycenia moczu szczawianami wapnia. Dlaczego tak się dzieje? - otóż w owocach żurawiny zawarty jest kwas chinowy. Zostaje on wydalany z moczem w postaci niezmienionej. Jego obecność zakwasza lekko mocz co utrudnia łączenie się szczawianów z jonami wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki, które są właśnie przyczyną tworzenia kamieni nerkowych.. Sok z żurawiny należy jednak stosować po uprzedniej konsultacji z lekarzem, gdyż przy bardzo wysokim stężeniu szczawianów w moczu może się on okazać niezalecany. 


środa, 20 lutego 2013

Kładziesz się do wygodnego łóżka, gasisz wszystko by mieć idealne warunki do wypoczynku. Jest ciemno i cicho. Przed pójściem do łóżka zjadłeś lekką kolację. Odpoczywasz... tymczasem? Twój organizm nadal ciężko pracuje choć nigdy o tym nie myślisz.


Oto czynniki, które nadal pochłaniają twoją energię podczas odpoczynku:
  • oddychanie - mimo że leżysz nadal żyjesz i oddychasz co pochłania energię
  • chyba najwięcej energii pochłania twój układ nerwowy, który wysyła stale impulsy i nadzoruje pracę wszystkich organów. Ukłąd nerwowy pracuje również w nocy - śnisz, poruszasz gałkami ocznymi, odbierasz bodźce z zewnątrz.
  • procesy termoregulacyjne
  • twój układ krążenia również pracuje na pełnych obrotach, serce stale wykonuje swą pracę
  • układ trawienny właśnie rozkłada na czynniki pierwsze twoją kolację
  • stałe napięcie mięśni - mimo iż leżysz twoje mięśnie pozostają w lekkim ale stałym napięciu. Nigdy nie są w pełni rozluźnione. 
  • Także układ wydalniczy nie został zatrzymany i dalej pochłania energię na np. pracę nerek
Czy myślałeś kiedyś o tym jak wiele energii tracisz odpoczywając? Niestety nie masz na nie zbyt dużego wpływu, poza np. niejedzeniem ciężkich  i tłustych potraw na 3-4 godziny przed snem.

Odpoczywasz? - tak ci się tylko wydaje!

Kładziesz się do wygodnego łóżka, gasisz wszystko by mieć idealne warunki do wypoczynku. Jest ciemno i cicho. Przed pójściem do łóżka zjadłeś lekką kolację. Odpoczywasz... tymczasem? Twój organizm nadal ciężko pracuje choć nigdy o tym nie myślisz.


Oto czynniki, które nadal pochłaniają twoją energię podczas odpoczynku:
  • oddychanie - mimo że leżysz nadal żyjesz i oddychasz co pochłania energię
  • chyba najwięcej energii pochłania twój układ nerwowy, który wysyła stale impulsy i nadzoruje pracę wszystkich organów. Ukłąd nerwowy pracuje również w nocy - śnisz, poruszasz gałkami ocznymi, odbierasz bodźce z zewnątrz.
  • procesy termoregulacyjne
  • twój układ krążenia również pracuje na pełnych obrotach, serce stale wykonuje swą pracę
  • układ trawienny właśnie rozkłada na czynniki pierwsze twoją kolację
  • stałe napięcie mięśni - mimo iż leżysz twoje mięśnie pozostają w lekkim ale stałym napięciu. Nigdy nie są w pełni rozluźnione. 
  • Także układ wydalniczy nie został zatrzymany i dalej pochłania energię na np. pracę nerek
Czy myślałeś kiedyś o tym jak wiele energii tracisz odpoczywając? Niestety nie masz na nie zbyt dużego wpływu, poza np. niejedzeniem ciężkich  i tłustych potraw na 3-4 godziny przed snem.

Jak tłumaczono nam już od szkoły podstawowej - "człowiek w większości składa się z wody". Jej zawartość w naszym organizmie to około 60 - 70% masy ciała. Oczywiście w różnych tkankach jej zawartość jest inna:




  • we krwi jest jej około 80%
  • w tkance mięśniowej około 73%
  • w tkance tłuszczowej 25%
  • w kościach 10% - jest to najmniej uwodniona tkanka

Jaką rolę odgrywa woda w naszym organizmie?

  • jest rozpuszczalnikiem dla związków chemicznych takich jak leki, hormony i oczywiście inne związki, a zarazem spełnia więc funkcję środka transportu
  • pozwala usuwać toksyczne produkty wraz z moczem
  • pełni funkcję termoregulacyjną
  • jest niezbędna do procesów trawienia
  • jest substratem bądź katalizatorem w procesach przemiany materii
Źródłami wody są nie tylko napoje jak by się wydawało, ale również produkty spożywcze o konsystencji stałej (owoce, warzywa, mięso czy np. lody) oraz tzw. woda metaboliczna. 
  • 100 g tłuszczu dostarcza 108 cm3 wody metabolicznej
  • 100 g węglowodanów 58 cm3 wody metabolicznej
  • 100 g białka 44 cm3 wody metabolicznej
ZAPOTRZEBOWANIE DZIENNE NA WODĘ WYNOSI OD 1,5 - 2,5 l 

Bilans wodny organizmu: 

ilość wody dostarczanej i wydalanej powinna mieć wartość bardzo zbliżoną by zapewnić prawidłowe funkcjonowanie organizmu

Ilość wody dostarczanej: 
z napojami dostarczamy ok. 1,5 l
z pożywieniem stałym 1,0 l
woda metaboliczna to ok. 0,3 l
RAZEM: 2,8 l / 24h

Wydalanie wody z organizmu:
z moczem ok. 1,5 l
z kałem ok. 0,15 l
z potem ok. 0,6 l
z wydychanym powietrzem 0,55 l
RAZEM: 2,8 l / 24h


Woda - dlaczego jest tak ważna?

Jak tłumaczono nam już od szkoły podstawowej - "człowiek w większości składa się z wody". Jej zawartość w naszym organizmie to około 60 - 70% masy ciała. Oczywiście w różnych tkankach jej zawartość jest inna:




  • we krwi jest jej około 80%
  • w tkance mięśniowej około 73%
  • w tkance tłuszczowej 25%
  • w kościach 10% - jest to najmniej uwodniona tkanka

Jaką rolę odgrywa woda w naszym organizmie?

  • jest rozpuszczalnikiem dla związków chemicznych takich jak leki, hormony i oczywiście inne związki, a zarazem spełnia więc funkcję środka transportu
  • pozwala usuwać toksyczne produkty wraz z moczem
  • pełni funkcję termoregulacyjną
  • jest niezbędna do procesów trawienia
  • jest substratem bądź katalizatorem w procesach przemiany materii
Źródłami wody są nie tylko napoje jak by się wydawało, ale również produkty spożywcze o konsystencji stałej (owoce, warzywa, mięso czy np. lody) oraz tzw. woda metaboliczna. 
  • 100 g tłuszczu dostarcza 108 cm3 wody metabolicznej
  • 100 g węglowodanów 58 cm3 wody metabolicznej
  • 100 g białka 44 cm3 wody metabolicznej
ZAPOTRZEBOWANIE DZIENNE NA WODĘ WYNOSI OD 1,5 - 2,5 l 

Bilans wodny organizmu: 

ilość wody dostarczanej i wydalanej powinna mieć wartość bardzo zbliżoną by zapewnić prawidłowe funkcjonowanie organizmu

Ilość wody dostarczanej: 
z napojami dostarczamy ok. 1,5 l
z pożywieniem stałym 1,0 l
woda metaboliczna to ok. 0,3 l
RAZEM: 2,8 l / 24h

Wydalanie wody z organizmu:
z moczem ok. 1,5 l
z kałem ok. 0,15 l
z potem ok. 0,6 l
z wydychanym powietrzem 0,55 l
RAZEM: 2,8 l / 24h


wtorek, 19 lutego 2013

Oczy - u każdego z nas są wyjątkowe, unikalne i piękne - dopóki są zdrowe! Czy i tobie zdarza się odczuwać ich suchość? Być może wynika to z częstego oglądania telewizji, pracy z komputerem czy przesiadywania nad książkami przy źle dobranym oświetleniu? Zespół suchego oka jest zwykle skutkiem niedostatecznej ilości łez, bądź ich nieprawidłowego składu. Na szczęście objawy te można skutecznie likwidować.


ZESPÓŁ SUCHEGO OKA - jego objawy są charakterystyczne i łatwe do samodzielnego rozpoznania. najczęstsze z nich przedstawione zostały poniżej:

  • pieczenie oczu
  • uczucie suchości 
  • swędzenie
  • uczucie lepkości powiek
  • nadmierne łzawienie oczu
  • uczucie piasku pod powiekami
  • drażliwość na światło
  • zmęczenie oczu

Przyczyny wystąpienia zespołu suchego oka mogą być różne i każdy może dopasować przyczynę do własnego przypadku. Mogą to być:

  • zanieczyszczone powietrze
  • długie oglądanie telewizji - zwłaszcza ze złej odległości
  • długotrwałe prowadzenie samochodu
  • długo nieczyszczona klimatyzacja, lub podmuch z klimatyzacji wysuszający oczy
  • konserwanty zawarte w niektórych kroplach do oczu - mogą nasilać objawy suchego oka.
  • częsta praca przed komputerem
  • sztuczne oświetlenie, zwłaszcza jarzeniowe
  • noszenie soczewek kontaktowych 
Należy pamiętać, by ściśle przestrzegać daty przydatności do użycia stosowanych przez nas kropli. Zazwyczaj jest to około 1 lub 2 tygodnie po otwarciu. 

Zespół suchego oka

Oczy - u każdego z nas są wyjątkowe, unikalne i piękne - dopóki są zdrowe! Czy i tobie zdarza się odczuwać ich suchość? Być może wynika to z częstego oglądania telewizji, pracy z komputerem czy przesiadywania nad książkami przy źle dobranym oświetleniu? Zespół suchego oka jest zwykle skutkiem niedostatecznej ilości łez, bądź ich nieprawidłowego składu. Na szczęście objawy te można skutecznie likwidować.


ZESPÓŁ SUCHEGO OKA - jego objawy są charakterystyczne i łatwe do samodzielnego rozpoznania. najczęstsze z nich przedstawione zostały poniżej:

  • pieczenie oczu
  • uczucie suchości 
  • swędzenie
  • uczucie lepkości powiek
  • nadmierne łzawienie oczu
  • uczucie piasku pod powiekami
  • drażliwość na światło
  • zmęczenie oczu

Przyczyny wystąpienia zespołu suchego oka mogą być różne i każdy może dopasować przyczynę do własnego przypadku. Mogą to być:

  • zanieczyszczone powietrze
  • długie oglądanie telewizji - zwłaszcza ze złej odległości
  • długotrwałe prowadzenie samochodu
  • długo nieczyszczona klimatyzacja, lub podmuch z klimatyzacji wysuszający oczy
  • konserwanty zawarte w niektórych kroplach do oczu - mogą nasilać objawy suchego oka.
  • częsta praca przed komputerem
  • sztuczne oświetlenie, zwłaszcza jarzeniowe
  • noszenie soczewek kontaktowych 
Należy pamiętać, by ściśle przestrzegać daty przydatności do użycia stosowanych przez nas kropli. Zazwyczaj jest to około 1 lub 2 tygodnie po otwarciu. 

W czasach mody na zdrowe odżywianie zielona herbata cieszy się coraz większą popularnością. Można zarówno parzyć zieloną herbatę do picia jak i stosowania w celach kosmetycznych.

Zarówno zielona herbata jak również nieco mniej znana herbata biała zawierają liczne związki aktywne biologicznie. 

Są to głównie: garbniki, katechiny, związki polifenolowe (w tym EGCG - galusan epigalokatechiny). Zapewnia to obu rodzajom herbaty właściwości prozdrowotne, kojące nerwy, antyzapalne, ochronę przed złym cholesterolem (zapobiega utlenianiu cząsteczek LDL) oraz obniżanie poziomu cholesterolu. Zielona herbata znana jest również ze swych właściwości przeciwnowotworowych, gdyż zawiera przeciwutleniacze. 
Dla osób z zaburzeniami ciśnienia tętniczego krwi - obniża ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. Wiele osób stosuje zieloną herbatę podczas diety odchudzającej, bowiem pobudza ona spalanie tkanki tłuszczowej. 
Aby jednak uzyskać pożądane efekty konieczne jest picie wysokiej ilości filiżanek dziennie. Optymalnie byłoby wypić 5-7 filiżanek herbaty (około 150 ml każda). W przeliczeniu daje to około litra świeżego naparu - odpowiednio zaparzonego.

Przygotowanie zielonej herbaty do spożycia jest bardzo istotne. Liście zalać należy gorącą wodą, a nie jak w przypadku większości herbat wrzącą wodą. Herbatę najlepiej wypić niesłodzoną, od razu po ok. 10 - 15 minutowym zaparzeniu, gdyż potem zacznie nabierać gorzkiego smaku. 

Zielona herbata - pij na zdrowie!

W czasach mody na zdrowe odżywianie zielona herbata cieszy się coraz większą popularnością. Można zarówno parzyć zieloną herbatę do picia jak i stosowania w celach kosmetycznych.

Zarówno zielona herbata jak również nieco mniej znana herbata biała zawierają liczne związki aktywne biologicznie. 

Są to głównie: garbniki, katechiny, związki polifenolowe (w tym EGCG - galusan epigalokatechiny). Zapewnia to obu rodzajom herbaty właściwości prozdrowotne, kojące nerwy, antyzapalne, ochronę przed złym cholesterolem (zapobiega utlenianiu cząsteczek LDL) oraz obniżanie poziomu cholesterolu. Zielona herbata znana jest również ze swych właściwości przeciwnowotworowych, gdyż zawiera przeciwutleniacze. 
Dla osób z zaburzeniami ciśnienia tętniczego krwi - obniża ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. Wiele osób stosuje zieloną herbatę podczas diety odchudzającej, bowiem pobudza ona spalanie tkanki tłuszczowej. 
Aby jednak uzyskać pożądane efekty konieczne jest picie wysokiej ilości filiżanek dziennie. Optymalnie byłoby wypić 5-7 filiżanek herbaty (około 150 ml każda). W przeliczeniu daje to około litra świeżego naparu - odpowiednio zaparzonego.

Przygotowanie zielonej herbaty do spożycia jest bardzo istotne. Liście zalać należy gorącą wodą, a nie jak w przypadku większości herbat wrzącą wodą. Herbatę najlepiej wypić niesłodzoną, od razu po ok. 10 - 15 minutowym zaparzeniu, gdyż potem zacznie nabierać gorzkiego smaku. 
Zatrzymywanie wody w tkankach jest problemem, którego często sobie nie uświadamiamy. Objawiające się często uczuciem opuchnięcia i ciężkości zwłaszcza w okolicy bioder, brzucha i ud. Taki a nie inny wygląd naszego ciała przypisujemy nadmiarowi tkanki tłuszczowej a nie zwyczajnej wodzie. Co przyczynia się zatem do jej zatrzymywania w tkankach? 

Za głównych winowajców uważa się zaburzenia hormonalne oraz nadmiar soli w diecie, a właściwie sodu. 

Wahania i zaburzenia hormonalne

Zazwyczaj efekt obserwowany jest na kilka dni przed menstruacją. Druga faza cyklu ma to do siebie, że występuje nadmierna aktywność estrogenów (pobudzających wydzielanie wazopresyny i aldosteronu - zatrzymujących w organizmie wodę i sód) oraz niedobór progestagenów.

Jest to bardzo sprytny zabieg naszego organizmu, który by uchronić się przed utratą sporych ilości wartościowej krwi - rozcieńcza ją wodą zmagazynowaną w tkankach. Wówczas, możemy nagle zauważyć podczas stawania na wagę o 2-3 kg więcej niż zazwyczaj. Zazwyczaj objawy te ustępują w pierwszych dniach miesiączki i waga oraz sylwetka powoli wracają do normy. 

Bardzo podobne objawy występować mogą u kobiet w ciąży oraz kobiet przyjmujących leki (steroidy na astmę), środki hormonalne (np. leki na tarczycę), czy pigułki antykoncepcyjne. Pigułki należy przyjmować pod regularną kontrolą lekarza ginekologa, gdyż może się okazać, że zmiana przyjmowanego preparatu na inny okaże się dla nas lepsza. 

Dobra rada: 

- wypijaj około 1,5 l wody dziennie - jeśli pijesz mało, a w dodatku serwujesz sobie co dzień kawę, która ma właściwości nie tylko pobudzające ale i moczopędne, twój organizm w obawie, że nie prędko dostarczysz cennego składnika jakim jest woda - postanawia odkładać ją sobie - na zapas! Organizmowi nie grozi wówczas odwodnienie, a ty stajesz się o rozmiar większa. Czy zauważyłaś u siebie latem lekkie opuchnięcie? Mechanizm jest ten sam, w upalne dni więcej się pocisz a więc tracisz wodę i organizm musi zabezpieczyć się przed odwodnieniem.  

- wodę pij małymi łykami zamiast całą szklankę na raz - staraj się wyprzedzać własne uczucie pragnienia. Gdy poczujesz, że bardzo chce ci się pić, prawdopodobnie twój organizm sygnalizuje ci, że jest już bardzo słabo nawodniony. Wówczas sięgasz po szklankę wody czy herbaty i szybko dostarczasz mu duża jej ilość za jednym razem. Korzystniej pić jednak częściej, a za to mniejszymi łykami. Twój organizm nie zacznie wówczas odkładać wody w tkankach w obawie, że mu jej nie dostarczysz.

-  unikaj soli : słony mak produktów jaki czujesz podczas spożywania może być zarówno efektem dodatku chlorku sodu np. w kiszonych warzywach, wędlinach, słonych przekąskach tj. chipsy, krakersy orzeszki ziemne, w wędzonych rybach, serach żółtych i pleśniowych. Często same nie szczędzimy soli przygotowując codzienny obiad czy doprawiając kanapki z pomidorem czy ogórkiem. 

- glutaminian sodu - również zapewnia słony i intensywny smak. Ukrywa się m.in w przyprawach typu fix, vegeta, magi, kostki bulionowe. Najczęściej spotykany jest również w gotowych daniach, zupkach chińskich, jedzeniu fast food, szybkich sosach z torebki, niestety - często w daniach restauracyjnych, w gotowych produktach wegetariańskich, w sosach sojowych, w daniach kuchni: chińskiej, japońskiej, czy tajskiej. Niestety w tych czasach jest on wszechobecny. 

KIEDY DO LEKARZA ?

Jeśli obserwowane przez ciebie obrzęki są dość częste i nasilone ważne by skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu, bo może się zdarzyć iż obrzęk jest objawem poważniejszej choroby. 

Woda może zatrzymywać się np. przy niewydolności nerek. Zazwyczaj towarzyszącym objawem, który powinien zwrócić naszą uwagę to opuchnięte powieki (niekiedy twarz) i cienie pod oczami. Obrzęk występuje wtedy 24 h/dobę. Także w niedoczynności tarczycy - wywołanej zaburzeniami w wydzielaniu hormonów tarczycy (tyroksyny i trójjodotyroniny) - spotyka się opuchnięcie twarzy i często całego ciała. Wydaje nam się wówczas, że osoba zauważanie przybrała na wadzę. Również niewydolność serca może dawać podobne objawy, bowiem poprzez wzrost ciśnienia tętniczego krwi w organizmie zatrzymywane są sód i woda. Najczęściej wówczas obserwujemy wieczorne nabrzmienie nóg, które zwykle ustępuje rano. Zaleca się wypoczywanie z lekko uniesionymi nogami by ułatwić krążenie i prawidłowy odpływ krwi. 

Zatrzymywanie wody w organizmie - porady

Zatrzymywanie wody w tkankach jest problemem, którego często sobie nie uświadamiamy. Objawiające się często uczuciem opuchnięcia i ciężkości zwłaszcza w okolicy bioder, brzucha i ud. Taki a nie inny wygląd naszego ciała przypisujemy nadmiarowi tkanki tłuszczowej a nie zwyczajnej wodzie. Co przyczynia się zatem do jej zatrzymywania w tkankach? 

Za głównych winowajców uważa się zaburzenia hormonalne oraz nadmiar soli w diecie, a właściwie sodu. 

Wahania i zaburzenia hormonalne

Zazwyczaj efekt obserwowany jest na kilka dni przed menstruacją. Druga faza cyklu ma to do siebie, że występuje nadmierna aktywność estrogenów (pobudzających wydzielanie wazopresyny i aldosteronu - zatrzymujących w organizmie wodę i sód) oraz niedobór progestagenów.

Jest to bardzo sprytny zabieg naszego organizmu, który by uchronić się przed utratą sporych ilości wartościowej krwi - rozcieńcza ją wodą zmagazynowaną w tkankach. Wówczas, możemy nagle zauważyć podczas stawania na wagę o 2-3 kg więcej niż zazwyczaj. Zazwyczaj objawy te ustępują w pierwszych dniach miesiączki i waga oraz sylwetka powoli wracają do normy. 

Bardzo podobne objawy występować mogą u kobiet w ciąży oraz kobiet przyjmujących leki (steroidy na astmę), środki hormonalne (np. leki na tarczycę), czy pigułki antykoncepcyjne. Pigułki należy przyjmować pod regularną kontrolą lekarza ginekologa, gdyż może się okazać, że zmiana przyjmowanego preparatu na inny okaże się dla nas lepsza. 

Dobra rada: 

- wypijaj około 1,5 l wody dziennie - jeśli pijesz mało, a w dodatku serwujesz sobie co dzień kawę, która ma właściwości nie tylko pobudzające ale i moczopędne, twój organizm w obawie, że nie prędko dostarczysz cennego składnika jakim jest woda - postanawia odkładać ją sobie - na zapas! Organizmowi nie grozi wówczas odwodnienie, a ty stajesz się o rozmiar większa. Czy zauważyłaś u siebie latem lekkie opuchnięcie? Mechanizm jest ten sam, w upalne dni więcej się pocisz a więc tracisz wodę i organizm musi zabezpieczyć się przed odwodnieniem.  

- wodę pij małymi łykami zamiast całą szklankę na raz - staraj się wyprzedzać własne uczucie pragnienia. Gdy poczujesz, że bardzo chce ci się pić, prawdopodobnie twój organizm sygnalizuje ci, że jest już bardzo słabo nawodniony. Wówczas sięgasz po szklankę wody czy herbaty i szybko dostarczasz mu duża jej ilość za jednym razem. Korzystniej pić jednak częściej, a za to mniejszymi łykami. Twój organizm nie zacznie wówczas odkładać wody w tkankach w obawie, że mu jej nie dostarczysz.

-  unikaj soli : słony mak produktów jaki czujesz podczas spożywania może być zarówno efektem dodatku chlorku sodu np. w kiszonych warzywach, wędlinach, słonych przekąskach tj. chipsy, krakersy orzeszki ziemne, w wędzonych rybach, serach żółtych i pleśniowych. Często same nie szczędzimy soli przygotowując codzienny obiad czy doprawiając kanapki z pomidorem czy ogórkiem. 

- glutaminian sodu - również zapewnia słony i intensywny smak. Ukrywa się m.in w przyprawach typu fix, vegeta, magi, kostki bulionowe. Najczęściej spotykany jest również w gotowych daniach, zupkach chińskich, jedzeniu fast food, szybkich sosach z torebki, niestety - często w daniach restauracyjnych, w gotowych produktach wegetariańskich, w sosach sojowych, w daniach kuchni: chińskiej, japońskiej, czy tajskiej. Niestety w tych czasach jest on wszechobecny. 

KIEDY DO LEKARZA ?

Jeśli obserwowane przez ciebie obrzęki są dość częste i nasilone ważne by skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu, bo może się zdarzyć iż obrzęk jest objawem poważniejszej choroby. 

Woda może zatrzymywać się np. przy niewydolności nerek. Zazwyczaj towarzyszącym objawem, który powinien zwrócić naszą uwagę to opuchnięte powieki (niekiedy twarz) i cienie pod oczami. Obrzęk występuje wtedy 24 h/dobę. Także w niedoczynności tarczycy - wywołanej zaburzeniami w wydzielaniu hormonów tarczycy (tyroksyny i trójjodotyroniny) - spotyka się opuchnięcie twarzy i często całego ciała. Wydaje nam się wówczas, że osoba zauważanie przybrała na wadzę. Również niewydolność serca może dawać podobne objawy, bowiem poprzez wzrost ciśnienia tętniczego krwi w organizmie zatrzymywane są sód i woda. Najczęściej wówczas obserwujemy wieczorne nabrzmienie nóg, które zwykle ustępuje rano. Zaleca się wypoczywanie z lekko uniesionymi nogami by ułatwić krążenie i prawidłowy odpływ krwi. 

poniedziałek, 18 lutego 2013

Afty 
Są miejscowym stanem zapalnym jamy ustnej. Pojawiać się mogą zarówno na języku jak i na wewnętrznej stronie jamy ustnej i warg - głównie dotyczą one błony śluzowej jamy ustnej. Zależnie od stopnia zaostrzenia objawem towarzyszącym może być powiększenie węzłów chłonnych. 
W prawdzie afty są schorzeniem nawracającym (nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej) jednakże w przypadku, gdy problem ten dotyka nas częściej niż raz do roku korzystnie byłoby wykonać badanie pod kątem innych schorzeń, których objawem są właśnie afty. 

Najczęstszą przyczyną tworzenia się aft jest spadek odporności organizmu (podobnie jak podczas opryszczki). Przyczyną mogą być również zaburzenia hormonalne, niedobór witaminy C , B12 oraz kwasu foliowego. Dla czego są takie ważne?
  • witamina C - przyspiesza gojenie ran, przy jej niedoborze śluzówki mogą pękać, tworzyć stany zapalne.
  • witamina B12 - wzmacnia układ odpornościowy, którego osłabienie może spowodować nawrót aft
  • kwas foliowy - konieczny do gojenia ran
Afta goi się zwykle kilka dni, a niekiedy kilka tygodni. Pod względem morfologicznym ma charakter plamki pokrytej białym nalotem i otoczonej zaczerwienionym rumieniem. 

Do powstawania mogą również przyczynić się inne czynniki, również często zgłaszane: 

  • pasta do zębów - powinno się unikać składnika o nazwie dodecylosiarczan sodu, który wchodzi w skład niektórych past.
  • przypadkowe ugryzienie się lub urazy mechaniczne podczas wizyty u stomatologa
  • wysoka gorączka
  • alergia
  • stres, nerwowy tryb życia
  • niedobór żelaza
  • zapalenie jelit
  • białaczka i małopłytkowość krwi
  • substancje sztuczne dodawane do żywności - tzw. konserwanty
Lekarzem, który może pomóc nam stwierdzić przyczynę powstawania aft jest zazwyczaj stomatolog lub dermatolog. Powinien on zlecić badania mykologiczne pod kątem zakażenia grzybami - jeśli istnieje takie podejrzenie, badania wykonywane z krwi wykluczające możliwość wahań hormonalnych, lub też badania histopatologiczne - w celu stwierdzenia czy owe zmiany nie mają charakteru zmian przednowotworowych śluzówki jamy ustnej. 

Jak wspomniałam zaostrzenie stanu zapalnego i obszar odejmowany przez afty może być bardzo różny zależnie od organizmu. W każdym  jednak przypadku warto udać się do lekarza dermatologa w celu upewnienia się jaki jest nasz stan. 

Afty - czym są i o czym świadczą?

Afty 
Są miejscowym stanem zapalnym jamy ustnej. Pojawiać się mogą zarówno na języku jak i na wewnętrznej stronie jamy ustnej i warg - głównie dotyczą one błony śluzowej jamy ustnej. Zależnie od stopnia zaostrzenia objawem towarzyszącym może być powiększenie węzłów chłonnych. 
W prawdzie afty są schorzeniem nawracającym (nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej) jednakże w przypadku, gdy problem ten dotyka nas częściej niż raz do roku korzystnie byłoby wykonać badanie pod kątem innych schorzeń, których objawem są właśnie afty. 

Najczęstszą przyczyną tworzenia się aft jest spadek odporności organizmu (podobnie jak podczas opryszczki). Przyczyną mogą być również zaburzenia hormonalne, niedobór witaminy C , B12 oraz kwasu foliowego. Dla czego są takie ważne?
  • witamina C - przyspiesza gojenie ran, przy jej niedoborze śluzówki mogą pękać, tworzyć stany zapalne.
  • witamina B12 - wzmacnia układ odpornościowy, którego osłabienie może spowodować nawrót aft
  • kwas foliowy - konieczny do gojenia ran
Afta goi się zwykle kilka dni, a niekiedy kilka tygodni. Pod względem morfologicznym ma charakter plamki pokrytej białym nalotem i otoczonej zaczerwienionym rumieniem. 

Do powstawania mogą również przyczynić się inne czynniki, również często zgłaszane: 

  • pasta do zębów - powinno się unikać składnika o nazwie dodecylosiarczan sodu, który wchodzi w skład niektórych past.
  • przypadkowe ugryzienie się lub urazy mechaniczne podczas wizyty u stomatologa
  • wysoka gorączka
  • alergia
  • stres, nerwowy tryb życia
  • niedobór żelaza
  • zapalenie jelit
  • białaczka i małopłytkowość krwi
  • substancje sztuczne dodawane do żywności - tzw. konserwanty
Lekarzem, który może pomóc nam stwierdzić przyczynę powstawania aft jest zazwyczaj stomatolog lub dermatolog. Powinien on zlecić badania mykologiczne pod kątem zakażenia grzybami - jeśli istnieje takie podejrzenie, badania wykonywane z krwi wykluczające możliwość wahań hormonalnych, lub też badania histopatologiczne - w celu stwierdzenia czy owe zmiany nie mają charakteru zmian przednowotworowych śluzówki jamy ustnej. 

Jak wspomniałam zaostrzenie stanu zapalnego i obszar odejmowany przez afty może być bardzo różny zależnie od organizmu. W każdym  jednak przypadku warto udać się do lekarza dermatologa w celu upewnienia się jaki jest nasz stan. 

niedziela, 17 lutego 2013

 Przyjmując środki hormonalne przestrzegać należy kilku prostych zaleceń. Dzięki nim nie osłabimy ich skuteczności na czym z pewnością nam zależy. Do środków hormonalnych zaliczyć możemy nie tylko pigułki regulujące cykl miesiączkowy, ale także leki regulujące np. poziom hormonów tarczycy we krwi. O ilu z tych zasad pamiętasz ty ? 


Podczas przyjmowania środków antykoncepcyjnych lub stosowania hormonalnej terapii zastępczej :

  • Nie pij ziół zawierających: napary z dziurawca, serdecznika, kozłka lekarskiego, melisy, wywarów z szyszek chmielu. Osłabiają działanie tabletek antykoncepcyjnych zwiększając prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.
  • Nie stosuj preparatów przeczyszczających - w czasie wymiotów czy biegunki z organizmu usuwane są składniki zawarte w tabletce, w wyniku czego ich działanie jest silnie osłabione.
  • Paracetamol - zawarty w środkach przeciwbólowych i przeciwzapalnych obniża skuteczność pigułki, szczególnie u osób posiadających problemy z wątrobą. Należy ograniczyć stosowanie paracetamolu do minimum. 
  • Ostrożnie z alkoholem - w prawdzie terapia hormonalna nie wyklucza spożywania alkoholu, jednakże jego nadmierne spożycie może spowodować wiadome skutki ze strony przewodu pokarmowego. 
  • NIEKTÓRE ZNANE LEKI OBNIŻAJĄCE WCHŁANIANIE SKŁADNIKÓW PIGUŁKI: Relanium, Tetracyklina, Taromentin, Augmentin, Węgiel, Unidox, Amoksycylina, Dalacin C, Amotax, Duomox, Deprim, Doxycylinum, Klindamycyna, Novamox, Ospamox, Paracetamol (powyżej 3g), Zinnat. 
Leki stosowane na inne schorzenia lub choroby również mogą mieć wpływ na skuteczność terapii hormonalnej: 
  • rytonawir - stosowany w leczeniu infekcji wirusem HIV
  • ampicylina, tetracyklina, ryfampicyna - popularne antybiotyki 
  • prymidon, okskarbazepina, topiramat, hydantoiny, felbamat, barbiturany, karbamazepina (lek psychotropowy) - leki przepisywane chorym na padaczkę ale nie tylko,
  • gryzeofulwina - przepisywana w leczeniu infekcji grzybiczych,
  • preparaty antydepresyjne opierające się na wyciągu z dziurawca. 

Przyjmując leki na schorzenia gruczołu tarczycy : 

  • Unikaj wysiłku fizycznego - w okresie przyjmowania tabletek układ krążenia jest obciążony i odradza się wykonywania nawet lekkich ćwiczeń fizycznych. 
  • Przyjmuj pokarmy zawierające żelazo - dzięki temu uchronisz się przed anemią

Niezależnie od tego jaki z powyższych rodzajów terapii stosujesz : 

  • Popijaj pigułki/leki małą ilością wody - czystej wody - nie używaj do popicia herbaty, kawy, mleka, napojów słodzonych, gazowanych, czy zawierających sok z cytryny.
  • Wykonuj regularnie badania morfologiczne oraz badanie na tzw. próby wątrobowe - dzięki temu zdobędziesz informacje czy przyjmowane leki nie spowodowały spadku komórek obronnych w twoim organizmie i czy nie zaszkodziły wątrobie poprzez zbytnie jej obciążenie. 

Przyjmujesz hormony? - przestrzegaj tych zasad!

 Przyjmując środki hormonalne przestrzegać należy kilku prostych zaleceń. Dzięki nim nie osłabimy ich skuteczności na czym z pewnością nam zależy. Do środków hormonalnych zaliczyć możemy nie tylko pigułki regulujące cykl miesiączkowy, ale także leki regulujące np. poziom hormonów tarczycy we krwi. O ilu z tych zasad pamiętasz ty ? 


Podczas przyjmowania środków antykoncepcyjnych lub stosowania hormonalnej terapii zastępczej :

  • Nie pij ziół zawierających: napary z dziurawca, serdecznika, kozłka lekarskiego, melisy, wywarów z szyszek chmielu. Osłabiają działanie tabletek antykoncepcyjnych zwiększając prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.
  • Nie stosuj preparatów przeczyszczających - w czasie wymiotów czy biegunki z organizmu usuwane są składniki zawarte w tabletce, w wyniku czego ich działanie jest silnie osłabione.
  • Paracetamol - zawarty w środkach przeciwbólowych i przeciwzapalnych obniża skuteczność pigułki, szczególnie u osób posiadających problemy z wątrobą. Należy ograniczyć stosowanie paracetamolu do minimum. 
  • Ostrożnie z alkoholem - w prawdzie terapia hormonalna nie wyklucza spożywania alkoholu, jednakże jego nadmierne spożycie może spowodować wiadome skutki ze strony przewodu pokarmowego. 
  • NIEKTÓRE ZNANE LEKI OBNIŻAJĄCE WCHŁANIANIE SKŁADNIKÓW PIGUŁKI: Relanium, Tetracyklina, Taromentin, Augmentin, Węgiel, Unidox, Amoksycylina, Dalacin C, Amotax, Duomox, Deprim, Doxycylinum, Klindamycyna, Novamox, Ospamox, Paracetamol (powyżej 3g), Zinnat. 
Leki stosowane na inne schorzenia lub choroby również mogą mieć wpływ na skuteczność terapii hormonalnej: 
  • rytonawir - stosowany w leczeniu infekcji wirusem HIV
  • ampicylina, tetracyklina, ryfampicyna - popularne antybiotyki 
  • prymidon, okskarbazepina, topiramat, hydantoiny, felbamat, barbiturany, karbamazepina (lek psychotropowy) - leki przepisywane chorym na padaczkę ale nie tylko,
  • gryzeofulwina - przepisywana w leczeniu infekcji grzybiczych,
  • preparaty antydepresyjne opierające się na wyciągu z dziurawca. 

Przyjmując leki na schorzenia gruczołu tarczycy : 

  • Unikaj wysiłku fizycznego - w okresie przyjmowania tabletek układ krążenia jest obciążony i odradza się wykonywania nawet lekkich ćwiczeń fizycznych. 
  • Przyjmuj pokarmy zawierające żelazo - dzięki temu uchronisz się przed anemią

Niezależnie od tego jaki z powyższych rodzajów terapii stosujesz : 

  • Popijaj pigułki/leki małą ilością wody - czystej wody - nie używaj do popicia herbaty, kawy, mleka, napojów słodzonych, gazowanych, czy zawierających sok z cytryny.
  • Wykonuj regularnie badania morfologiczne oraz badanie na tzw. próby wątrobowe - dzięki temu zdobędziesz informacje czy przyjmowane leki nie spowodowały spadku komórek obronnych w twoim organizmie i czy nie zaszkodziły wątrobie poprzez zbytnie jej obciążenie.